Chapter

 1 2 |     Svjętigo bjerzę to pjoro do rękji njezgrabni. Kosą bo i pługjem
 2 2 |         Kjej cë to pjismo dô do rękji dobri człovjek, tej ju jinszimi
 3 6 |       Bo nji mjała czim bjic, a rękji ji pevno beło za szkoda.~
 4 6 |        nen całi stvor vëszedł z rękji Boskji, jak nové szklącé
 5 9 |       vzęła złoti mjecz, z moji rękji.~— Kjej vzęła tvój złoti
 6 14|         jak te same z Ormuzdovi rękji.~— Rozumjoł të mje? — pitoł
 7 21|        Anjoł Stroż nje podnjese rękji, kjej cë Purtk jedno na
 8 21|          Co znaczi: Z głupim na rekji a won żabë chvitô! — rzekł
 9 26| strzodku renku stojoł. Wod levi rękji mjoł jem budë z pjernjikami,
10 26|        pjernjikami, a wod pravi rękji wustavjilë svoje bęborkji
11 26|    vjele. Tak porvoł jem kosz z rękji nigo policejanta mjeskjigo
12 29|      Ale jô ji vëjął strzelbę z rękji i rzekł:~— Klemko! Kjejbem
13 30|         kjej cë dadzą flintę do rękji, nje strzeleł v jakjigo
14 30|        podpjiszę!~— Z głupim na rekji a won żabë chvotô! rzekł
15 31|     mjarą poznac, że z ji wojca rękji mosz znak rodovi Zoborskjich
16 31|         krijovkę, cze cë też do rękji nje doł naszigo znaku rodovigo?~
17 32|          tim veżij nom wod levi rękji zemja rosła v gorę przidką
18 38|    vzevoł moc trzimjąci go moji rękji. Buszni z ti mocë, chterna
19 40|   Zoborskjich. A pon vzął go do rękji i z vjelgą wuvogą jął go
20 43|         beło wostatné klasnjęcé rękji rozgorzonigo Boga, grzemot