Chapter

 1 4 |   jidze? ~Ale jô so wuvożoi: Pocuż won mô sę drzec nadarmo?
 2 6 |     najim pjerszim rodzicem. Pocuż won zgrizł jabłko, chterno
 3 10|      szło noremné pitanjé:~— Pocuż wonji tu jesz procują? Tec
 4 12|      i kvjatu paprocenigo?~— Pocuż mje szczescé, kjej jô i
 5 18|     jął novą stronę nacągac.~Pocuż të to robjisz? — pitom sę.~—
 6 18| jegomosc be ję pochvaleł, bo pocuż łażę do cuzich bjałk? Jesz
 7 19| vampsem i rzekł jem sobje:~— Pocuż të, głupi Remus, vlozł v
 8 19|    pjisoł? — Wojcze kochani! Pocuż jô mom jachac na to nasze
 9 20|    Tak jem poceszoł Trąbę:~— Pocuż sę będzesz bojoł, kjej jes
10 20|  brodą rzekł:~— Stari Trąbo! Pocuż të wucekosz, kjej jô cę
11 31|   vstec a vstec meslô jedna: Pocuż të chodzisz posvjece, kjej
12 33| polsku, zaczął vrzeszczec:~— Pocuż të trąbjił?~—Bom muzikańt! —
13 33|    mogł na wodlev pitac:~— A pocuż va strzelota, kjej ju vojna
14 34|      z tobą, Remus, dzeje? —~Pocuż jô sę vroceł na Zoborë?
15 38|    Tak Trąba do mje rzekł:~— Pocuż të tam zdrzisz przed sebje?
16 39|      chdze go woczë njesą. A pocuż të mje vleczesz jaż tu,
17 39|  rzekł:~— Sadnji też, Remus! Pocuż sobje mosz nogji moczëc
18 41|   won tam mô jakji sumjenjé. Pocuż vëbjijô wokno. kjej ti tam
19 42|      won cë pomogł v hańdlu. Pocuż të na mje cudujesz, kjej
20 44|      słova:~Va ludze ze vsë,~Pocuż va sę tu zeszlë?~Tec nje