Chapter

 1 1 |         kolonjistóv dzis jeszcze movją godką polaszącą. Navetk
 2 1 |          godoł, bom vzął, jak to movją, nogji za pas i wucekoł
 3 2 |         jak gapa v gnot — jak to movją. Tej ji łzë przëszłë do
 4 4 |         ludze, jakji chatë, jaką movją godką? Do njich jô pudę,
 5 6 |         i rzekła:~— Remus, wonji movją, że të mosz njedobrze v
 6 8 |       malé, chłop takji — jak to movją — jak stręk bobu. Jô, chturen
 7 14|         wostatné granjice, chdze movją naszą godką. A będzesz zadovot
 8 17|       lôt ju nje chodzi, a ludze movją, że tam stroszô. Cze të
 9 18|        bredzisz? Moje skrzepjice movją godką drevna i wovczich
10 21|         jak tam pod scaną pocerz movją. Vasze vjesolosce z jich
11 23| przezvjisko Dżonk. Ale ludze mje movją Prdzonk, bo furmanję v porę
12 25|       przervoł naju milczenjé:~— Movją, że takjimu, co zabjił człovjeka,
13 30|          bo jidze vojna. Vszescë movją, że Njemce vëpuszczą ze
14 34|      njitkami i krotkjim, jak to movją, tovarem.~— A chdze są te
15 35|          wostatné granjice chdze movją naszą godką... — Kjej mje
16 35|       nje będą, bo choc chdzeroz movją naju godką, to vjarę mają
17 36|    wusmjercoł, choc jego sąsedzë movją, że mô dzivno v głovje.
18 36| szkaplerz. Ti drugji ludze, choc movją naju godka kaszubską, jednak
19 38|        kaszubską le starszi jesz movją, a młodi ju jich nje rozumjeją.
20 39|      jezorem i za rzeką Pustinką movją naszą movą, navetk jaż po