Chapter

 1 11| svjętim, vëskokł jem z łożka i krziknął:~— Karuj sę, duchu przeklęti,
 2 12|        mój złoti mjecz?~Tak jô krziknął z vjelgjigo wurzasu i podł
 3 20|    rżnął svoję trąbę na zemję, krziknął "Jezus Marja!"  i szust!
 4 22|       sę wurvała.~— Tero żevo! krziknął Trąba. — Rżnji svój mjech,
 5 31|   klasnął sę pjęscą v łosenę i krziknął:~— Jedna pocecha, ze v pjekle
 6 31|   Trąba podskoczeł wod stołu i krziknął:~— Rada! Mój tovarzesz mô
 7 34|       krotko, scignął szkapę i krziknął:~— Halt!~Tej podjachoł jesz
 8 34|        Tero të łżesz, bratku — krziknął szandara. — Woboczimë, co
 9 34|     zabrac ze sobą.~— Muszi! — krziknął szandara. — Jô ję zapłacę,
10 35|          Ha, tero cebje mom! — krziknął vłoscicel vąsóv, brodë i
11 36|      Sena... Czuł të, Remus? — krziknął Trąba.~I mje sę kąsk cepło
12 36|     chvali.~—  Ala szvernot! — krziknął Trąba. — V głovje mje sę
13 36|    vlozł jeden czorni. A Trąba krziknął:~—To je ten, co żogovkji
14 36|      to wobroceł sę dvornjik i krziknął na czornigo, na co ten jął
15 38|       v ti chvjilë.~— Zdrzë! — krziknął do mje i zervoł dużé płotno
16 38|  pocerza dłużij nje wostanę! — krziknął Trąba. — Jak nje pudzesz
17 38|        jimję Wojca i Sena... — krziknął Trąba. — Małovjele a bëlëbe
18 41|    złotem i małovjele a bełbem krziknął:~— Sidonja z rodu Borkóv!~
19 41|           Malorz ze Sorbska! — krziknął Trąba i jak szoloni vëburkł
20 41|   człovjek błądzi!~— Smętku! — krziknął jem tero. — Czorni duchu!