Chapter

 1 12|      Kjej jem tej vëszedł na kraj, sedzało tam straszedło
 2 14|  vjelgjich ksążąt i panóv, a kraj nasz beł dużi vszerz i vzdłuż
 3 14|     njigde njeiuuvożoł, żebe kraj Kaszubóv beł jaż takji dużi.
 4 14| dalij:~— Takji dużi beł nasz kraj i vjele v njim żeło ludu
 5 14| zochodu słuńca i wurivoł jim kraj za krajem, vjedno jidacë
 6 14| jizbë provadzełë na szerokji kraj. Tero jô mjoł na pitanjô,
 7 14|   ląd i povjedzoł tak:~— Ten kraj, to kolebka i truma. Ten
 8 17|    wod zochodu i wurivoł nom kraj za krajem, vjedno jidącë
 9 20|  vëcignjema czołen dobrze na kraj, cobe go nom voda nje zabrała.
10 29|       co zaboczeła wodińsc v kraj duchóv z pjerszim pjanjim
11 33|  ludzi. Kara Boskô spadła na kraj, v chternim zvonë grac woprzestałë.
12 34|   ręce njeprzijoceli dreżąci kraj i szedł wod vołtorza precz.~
13 34|  jich zveczajni sposob, żebe kraj nasz vëzdrzoł jak njemjeckji.~
14 36|  zaszłasma jaż v ten dalekji kraj, bo mój kamrot so wubzdurzeł
15 39|     mje robjącë woczë Tec to kraj womon i czaróv! Remus, żeli
16 40|   połnjé vjidzec rozcignjęti kraj mjedze łebą i Lupavą. Wod
17 40|    jô, zamjast na ten pjękni kraj, vjedno patrzec muszę na
18 42|      nekała przez kaszubskji kraj do jego wostatnich granjic.
19 43|     Letkji szum vodë groł wo kraj wostrovu, rąbjącë go vązką
20 43|  vodë, nekoł reczącé dunë na kraj. Wostrov nasz, v chternigo