Chapter

 1 7 | vezdrzoł v woczë, tej jem sę bezmała nje verzasł.~Tec to beł
 2 7 |   njich pjęc, kożdi tak dużi bezmała jak kurzé jajo. Te jô vzął
 3 7 |    kamiszk gładkji, tak dużi bezmała, jak kurzé jajo i vkleszczeł
 4 8 |     zazeroł, bo tam ludze so bezmała vszetko sami zrobjic potrafjilë.~
 5 9 |   kjile razi jażem ję wumjoł bezmała na pamjęc. Tej jô wuzdrzołv
 6 14|     A żol za ną pjękną panją bezmała cë nje vzął dusze. Kjej
 7 14|    po gorach bołteckjich jaż bezmała tęde, chdze stoji Berlin,
 8 15|    granjé rzekji, tej jem sę bezmała że nje vërzasł. Bo chtuż
 9 16|      Remus —jô vjem — bełbes bezmała żëcé straceł za nją. Jakji
10 24|    beło wuszło do vjecznoscë bezmała dva tesące lôt. Z gorë v
11 25|  trzema mogjiłami. Bełë wone bezmała wokręglé a vjęcij njiż szterdzesce
12 25|     sebje krzik sovë, żem sę bezmała że nje vërzasł. Za chvjilę
13 25|      cë povjem: Tego razu jô bezmała nje strzimoł.~— Jakuż to?~—
14 26|  Czernjik vzął v ręce, jô ju bezmała zaboczeł, bo wob calé lato
15 26|      drugjimu v kosz. Jak ju bezmała moje vszeskji viborkji mjoł
16 29| chodzilë nad moją głovą, żem bezmała jich godkę mogł rozumjec
17 29|     svojim szeku!~Tak minęłë bezmała trzë lata. A jô przëvekł
18 31|  zomkovjisku, przez chternąm bezmała nje straceł żëcô i zbavjenjô
19 33|    ludzkji z wokolnich vsóv. Bezmała co dzeń z vesokjigo Zoborskjigo
20 33|      nad Koscołem. Wod dvuch bezmała tesęci lôt rosłë potęgji