Chapter

 1 3 |     kozą brodę. Chtobe szedł ve vjeczor, mogłbe mjec pomeszlenjé,
 2 4 |      zomkovjiska. ~Kjej jem pod vjeczor nekol do dom, rzekł jem
 3 8 |         dzevuję sę krolovji, że vjeczor kole vjeczora czetac muszi
 4 13|     modro od njeba, po chternim vjeczor szarą rozposceroł cenją.
 5 15|   sprovadzeło do dom v straszni vjeczor, jak mje wod zemstë Golijatovi
 6 16|         to mje lepji słuchô.~Ve vjeczor, kjej jô pjerszi roz v żëcu
 7 17|      mjała lepszi bezpjek. Ztąd vjeczor kole vjeczora beło czuc
 8 19|          njech spjevô. Wostatni vjeczor v tich murach njech minje
 9 21|     zataceł za mjastem. Ale jak vjeczor kanął, tej jô szedł smjało
10 21| Czernjik, ten ze Zvadë.~— Dobri vjeczor, Remus! — rzekł won.— Ricerzu
11 24|    reszce mje sę przëboczeł nen vjeczor: Lasem starodovną drogą
12 29|    pjerszim pjanjim kurona. Pod vjeczor krevavi wognje woblekałë
13 33|        le bulevkami i solą.~Pod vjeczor tego dnja njebo pobjegło
14 33|     dravo nekała do dom. Ale na vjeczor kaczka beła na woborze.
15 34|       njepotrzebni. Jô dziso na vjeczor też vrocę i wostanę wob
16 35|      kaszubskjich. Mjało sę pod vjeczor, jak jô pod Wodargovem naszedł
17 37|      tero, bracô, i robjita wob vjeczor, co sę vama vjidzi. Jutro
18 38|         so spomjoł ten straszni vjeczor.~Trąba szedł, jiscącë sę
19 45| dzecinnąnogą, tam sę vrocisz na vjeczor, podparłi kjijemvędrovnim...