Chapter

 1 5 |   kulac. To mje wulżeło. Kjej słonuszko sę zchovało za lasem i cenjô
 2 7 |    jaż pobjeglo całé. Nadarmo słonuszko pomjedze skałë v chmurach
 3 7 |   reszce je wukleszczełë. Tej słonuszko sobje znovu nové durë vjerceło.
 4 9 |      provdę. Na Strumjanną ju słonuszko sę rozgrzało jak latem,
 5 9 |     też svjęceła sę njedzela. Słonuszko malovało cepłé płachce na
 6 12|      woczë i znané jak dzenné słonuszko lica Martë poprzez womonë
 7 17|       sztek wokoma sebje, jaż słonuszko vëszło vesoko na połnjé.
 8 17|       vesokjigo rozesmjało sę słonuszko do Trąbovigo granjô, do
 9 20|   vënekalë. Tam deszcz leje i słonuszko Bożé svjeci z gorë przeką
10 22| daleko szedł przed nami. Jesz słonuszko połovë svoji dzenni drogji
11 22|      to popołnjové godzenë, a słonuszko svjeceło cepło na młodi
12 25|     mje cepło takji, jak kjej słonuszko zasvjeci po długjich deszczach.~
13 28|     dva lata poderuje, to të, słonuszko, na moje szlachë po kaszubskjich
14 31|     jesz deszcz cę vëpłocze i słonuszko vëgrzeje, zaboczisz co beło,
15 31|      nad molem, chdze z njego słonuszko zeszło, a pod njebo, jak
16 34|       na to nasze nabożeństvo słonuszko złoté, jak woko Pana Boga
17 38|      Wodecknął jem, njim jesz słonuszko veszło na njebje, i długo
18 43|       zaszedł v las, to i tam słonuszko szło za mną cepłim vjidem,
19 45|       chojnami i żdoł rena. A słonuszko vëchodzącé nad lasem wotmikało