Chapter

 1 1 |         takji pjesnjikji, jakji norod kaszubskji lubjił vëspjevivac.
 2 1 |      tak nje podoł na woczë, bo norod wokrętnijkóv to chłopë dużi
 3 19|            Bo wnvożce sobje! To norod co żëc nji może a wumrzec
 4 20| scesnęlë jak wobręczą. Mądri to norod. Porachovelë chojki v lese,
 5 21|        provdzevi Kaszubji, nasz norod, krev nasza. Pod svojimi
 6 22|         tam dalij zvonë grają i norod spjevô.~Tak naszła wobleczonô
 7 24|      dimje drogji, tej bełbe to norod chvalni!~A pon z worzłovim
 8 26|         są ksążkji zakozané, co norod burzą procem vłodzë. Te
 9 28|          Remusu kochani, że ten norod bjałkovskji takji skorni
10 29| Vjidzisz , Remus, jakji vjilczi norod mô vłodzą na naszi zemji
11 33|  Wusepoł je na vodach nen dovni norod stolimóv. Tec i ten dzel
12 34|   wodezvała sę tak:~— Jegomosc! Norod rebackji vkoł tich vód bełdziso
13 34|   podnjebjé wod kuńca do kuńca. Norod zavtorzeł mocą, ale przez
14 34|          jô vjidzę, że to modri norod. Ale ni sżandarzë z Korsina
15 36|        pjekło kaszubskji. Kożdi norod mo svoje vłosné pjekło.
16 36|     potrzebują, bo to je jedini norod na svjece, chturen mô taką
17 37|         wuczujesz jesz rebackji norod movjąci godką naszą. Jesz
18 42|          Żedë, jak no to chitri norod, też volą hańdlovac njiże
19 44|     wuvożom, żc go tu postavjił norod stolimóv na pamjatkę i znak.