Chapter

 1 1 |        szłë te pjesnje do chat ludu, chdze wuczilë sę jich przë
 2 1 |   zaboczoni zemji kaszubskji i ludu, chturen wona żevji. Przëboczeło
 3 14|   zapjisani bełë dzeje naszigo ludu kaszubskjigo. Alem takji
 4 14|       kraj i vjele v njim żeło ludu i panóv i ksążęta vłosni
 5 14|       przëchodni czase svojigo ludu go nje wopusceł. Kozoł won
 6 14|        napjisané dzeje naszigo ludu, ale zamjast njich muszę
 7 21|        brzemjeje z vojska tego ludu ve dnje do modrigo njeba
 8 22|   wudovało. Ale strzode samigo ludu podnjosł stari chłop z bjołą
 9 22|  postacejô i krziż nad głovami ludu i chorągvje i bestré chustkji
10 24|        chorągvji i na to morzé ludu kaszubskjigo, chturen sę
11 27|    Muchą Zoborskjim, zvanim wu ludu krolem jezora.  Z njim v
12 27| nogrebszi mają, ti cemjęzicele ludu kaszubskjigo! Dva lata,
13 33|     won ve vszetkji povjostkji ludu rebackjigo wo topjelcach
14 34|      Ale won wobrocivszë sę do ludu, zaczął sę trząsc tak vjelgjiin
15 35|       gromadë ricerzi, panóv i ludu, chternim ti naszi ksążęta
16 35|     dzisodnja granjice naszigo ludu.~— Cuż cë z tego? — wodrzekł
17 41|       ten smętorz kaszubskjigo ludu za Żarnovjickjim jezorem,
18 42|       jô tero, że zapadłi zomk ludu kaszubskjigo z jego chvałą
19 44|        tam vëbjerelë starszi z ludu svojich ksążąt. A kjej vibor