Chapter

 1 19|     jakjich mało, to Remus, jego kamrot. Won mô takji woczë, że
 2 21|    marsza v Mjirachovskjim lese? Kamrot Veber le wumje mruczec na
 3 21|          kuńsztu muzikańtóv.~Ale kamrot Veber jim przervoł zvadę.
 4 21|       norce renku stanovjilë sę. Kamrot Veber woprzestoł dąc, a
 5 22|        pjesnją wo svjętim Janje.~Kamrot Veber rozumjoł dobrze, wo
 6 22|          czujma, co won graje.~A kamrot Veber z łiszczącą vjelgą
 7 22|         kobjołkami. Wob ten czas kamrot Veber vstec groł svoję notę
 8 22| Mjirachovskjim lese. Ale czo, co kamrot Veber graje:~— Vjitaj Janie
 9 22|      stoją. Gvesno wonji, jak to kamrot Veber doł vjédzą, vëlezlë
10 22|       Przëłączeł sę tero do naju kamrot Veber, wodemknął rękę i
11 24|      nocach. — Ale pojle ze mną! Kamrot Veber chce vëdac tego talara,
12 25|      muzikańcë i wobraznjicë, bo kamrot Veber vëdoł przedtim svojigo
13 25|     gorzołkji v kjesziń vłożilë. Kamrot Veber doł mje kavałk chleba,
14 31| njespodzevaną muzikę. To Trąba i kamrot Veber przed bramą v trąbë
15 36|        wod krziżovich dnji a mój kamrot jesz dłużij. A zaszłasma
16 36|         ten dalekji kraj, bo mój kamrot so wubzdurzeł zvjedzëc kaszubskji
17 36|       pjicô na dzirżkosc. Bo mój kamrot, żc to sobjc szczestlevje
18 36|         pitoł:~—A czimu ten tvój kamrot njic nje movji?~— To, panje,
19 42|    słuchoł?...~Na pogrzebje groł kamrot Veber z Klarnetą i timi