Chapter

 1 19| przëzdrzoł z wuvogą. Tej rzekł do Czernjika:~— Zkąd vë tich dvuch wodrzemjechóv
 2 19|           i Smętk, co v postaceji Czernjika spjisoł cerograf pravni.
 3 21|         czorną brodę i bjołi zębë Czernjika na woczë... Bog cë zapłac
 4 24|    szkolnimu: won cë to pjismo do Czernjika zrobji.~— Jô bem njerod
 5 27|         vjina.~Wobronë moji przez Czernjika jô njerozumjoł. Dosc długo
 6 30|      dzeje. Trąbą na zjavjenjé sę Czernjika jaż vzdrigło, a mje beło,
 7 30|       povjem: Zmovję na jitenceją Czernjika dzesęc pocerzi za navrocenjé
 8 37|           żevo won przëboczoł mje Czernjika. A bodej njim jednak nje
 9 38|      Jakuż uwon rovnak przëboczoł Czernjika! Tak jô zjąl szołm z głovë,
10 41|          że chdze v żëcu uwoboczę Czernjika, tam veznę nogji za pas,
11 41|   rągającim głosem. A beł to głos Czernjika:~— Cuż va tu stojita, jakbe
12 41|           Julka i Złi v postaceji Czernjika i zdrzelë na sebje z woczoma,
13 41|          i won — vskozała ręką na Czernjika — sę zińdzema, tam vjedno
14 41|         konji, chterne przëvjezłë Czernjika. Daleko wuzdrzołjem drogę,
15 41|          samotni chatë przëvjezłë Czernjika?~Tej jem szedł dalij. A
16 41|             I pokozoł jem ręką na Czernjika.~Mova moja v ti chvjilë —
17 44|            co sę dzeje. Poznoł jô Czernjika. Takji won mje zaszedł ve
18 44|     Vjidzoł jô lud tańcująci vkoł Czernjika, a won stojoł ve vestrzodku
19 45|          podstępem gburzë za radą Czernjika, Trąbjinô wumarła v trzecą