Chapter

 1 2 |            nade mną, choc mje njijak zle nje beło, takjima słovami:~—
 2 5 |            tej jô sę doznoł, że beło zle. Som pon z palecą, vesok
 3 6 | dzevczęczesko, ta Marta, le roz wona zle zrobjiła. Bo za to, że pon
 4 9 |            sę pitała:~— Remus, je cë zle?~— Nje, Marto, zle mje nje
 5 9 |             je cë zle?~— Nje, Marto, zle mje nje je. Ale v tij chvjilë
 6 9 |        wuvożoł Mjichoł.~—To je barzo zle! Żeli to do jutra nje popusci,
 7 10|           nje wodmjenji, to może bëc zle.~— A nji ma na to lekóv? —
 8 20|           vszetko, povjem cë: Z nami zle! Bo cuż? Pobjiłjes Stracha
 9 20|        dziżanga, to znovu nje je tak zle. Będze tam chłopóv z nad
10 20|      wodpovjodô! Ale to cë rzekę, że zle nom tu przë njim nje będze.
11 30|               Remus przëznaje, że so zle postą pjił procem vłodzë
12 33|           Zobór, żebe dac vjédzą, że złe i że naszi njeprzijocele
13 34|               bo i vom be mogło baro zle jisc, kjej besce provdë
14 34|         drapoł po głovje:~— To będze zle! Jak sę dovjedzą naszi ludze,
15 36|         gazetach wo svojich bliznich złe pjiszą, tim pjekjelni doktor
16 41|           przëbjiti i podeptani.~—To zle! — povjedzoł jô sobje. —
17 42|              sę, Remus, bo ti bjałce zle z woczu patrzi!~Vezdrzoł
18 42|              sę chcoł pitac :~— Komu zle z woczu patrzi?~A won rozumjoł