Chapter

 1 5 |            stojączce. Marta na mje zdrzała i sę dzevovała:~— Czimu
 2 9 |         Svjętô ve vołtorzu. A wona zdrzała na mje woczoma, jakbe mje
 3 9 |       sarnę. Nje wucekała wona, le zdrzała na mje. A beła tak krotko,
 4 9 |     ęprzeżegnała. Tej długo na mjë zdrzała, jaż ku reszce ji sę v woczacli
 5 15|           mje wodstąpjiła i na mje zdrzała woczoma, jak słuńce zdrzi
 6 18|        domakloł sę do ni lukji, co zdrzała na vodę i vëtchnął głovę.~
 7 19|         kosę za stodołą. Sedzała i zdrzała prosto przed sebje, a mje
 8 24|     stojała wosoba cecho jak kam i zdrzała v doł na nas.~To beł ten
 9 29|    coreczkę Klemę. Stojala cecho i zdrzała na jezoro, ale jak jem naszedł,
10 31|       woczoma jak gvjozdami na mje zdrzała, jakbe mje na samo dno dusze
11 33|           przed njeprzijocelami, i zdrzała ma na sebje pitającimi woczoma.
12 37|            i morzé. Z tego wobrazu zdrzała i przemavjała do dusze njezmjerzonô
13 38|        stojała krolevjonka. Smutno zdrzała ku bjołim murom zomku, bo
14 41| zapjeczętovaną. Julka wob ten czas zdrzała cvjardimi woczoma v wogjiń,
15 41|          Julka znovu długą chvjilę zdrzała cvjardimi woczoma v wogjiń,
16 42|         vjidzała.~ Ale wona na mje zdrzała dobrimi i kąsk smutnimi
17 44|  vezdrzenjô jak no v Sorbsku, kjej zdrzała na mje ze starigo portretu
18 45|          dała mje rękę. A ma sobje zdrzała v woczë, ale nje vjedzała,