Chapter

 1 3 |        dodovała wodvogji:~— Nje wuvożej na svoję małosc i żorotnosc.
 2 4 |       drugjich bodła. A tej też wuvożej, żebe debetk sę nje rozbjegł
 3 14|      przëboczol ji słova.~— Nje wuvożej na svoją małosc i żorotnosc.
 4 14|     povjem co z naszich dzejóv. Wuvożej: Kjej vińdzesz z tego pustkovjô
 5 20|          Trąba mje lepji znaje. Wuvożej: Jô jezdem krolem jezora
 6 21|       chcą cę vsadzëc do sodze. Wuvożej, że dziso panem na Zvadze
 7 21|    nosem, to Leon, brat Stacha. Wuvożej: Le sinovje mjeszczańskji
 8 21|      gadac — rzekł Stach. — Ale wuvożej som: ztądka jaż do głovë,
 9 22|    gładkji vodë nje przëjąło... Wuvożej: To bëlë ti dovni Kaszubovje,
10 22| szczescé won wostoł slode. Tero wuvożej: Tam stoji karczm a nade
11 25|       Tu ma wostanjema wob noc! Wuvożej Remus: Takji mogjiłë nańdzesz
12 25|        radą nji możema zmjecëc. Wuvożej: Ledvje poł godzenë drogji
13 26|       Dobrim beł jes prorokjem. Wuvożej: Nigo pana ze Zvadë, co
14 27|    rzetnjicę jaż spuchnje. Tero wuvożej: V tim domu prava vëmjerzô
15 27|  przebjije murë tvoji prize. Le wuvożej: Kjej noprzod wuczujesz
16 29|         lecho nom sę vjedze. Bo wuvożej som: Vzęlë ti Njemce nom
17 30|         i mjetelokjem. Tak tede wuvożej, Remus, żebes sę nje doł
18 30|       dlo vszelkjich vistępcóv. Wuvożej Remus: Vińdzesz z prize,