Chapter

 1 18|          beło, żem timu bjednimu Trąbje stavjił pitanjé nakozané
 2 18|       nji mój tovarzesz na svoji trąbje dął, co płuce trzimałë,
 3 19|        wozdobjonich, przëstavjił Trąbje i mje stolik małi v norciku
 4 20| Golijatovą. Tak jem wodpovjedzoł Trąbje:~— Njech tak będze! ~Trąba
 5 20|       potrzebni mje do granjô na trąbje, dziso szedłbe mjimo, kjejbe
 6 20|          cudu jesz nje vjidzoł.~ Trąbje sę zrobjiło straszno. Wuchvaceł
 7 20|   wuspokoji.~Moje słova trafjilë Trabje do serca i dodalë mu ducha.
 8 30|        żëcu!~Kjedem list pokozoł Trąbje, won kjivoł głovą i povjedzoł:~—
 9 32|    leżałë na duchce. Kozała tede Trąbje i mje ze strzedni duchtë
10 32|          Takô wobjetnjica jednak Trąbje dodała dzirżkoscë, i tej
11 33|          Bogu.~Ale ksądz vëłożeł Trąbje, że to nji żodna zopłata,
12 35| jinnovjerce.~Srodzem sę wuceszeł Trąbje, bo won sę mogł przënomnji
13 36|    robaczi frantovkji na ti sami trąbje, chterną graję v Mjirachovskjim
14 36| przeskoczeł. Tej vërvoł bjednimu Trąbje norzędzé jego uwod gębë
15 39|      njosł latarnją. Pokozol jem Trabje, chturen zaru nabroł vjarë.
16 40| Łebskjich Błot?~Jô sę doł cignąc Trąbje, jak won chcoł, bo mje vjedno
17 42|           No komu, jak vdovje po Trąbje? Wona sę na cebje zavzęła
18 42|         ną vdovą po njeboszcziku Trąbje. Vjes ję tero żevjic muszi,