Chapter

 1 1 |      vetchła pod przëkrivę i całi szturk tam gospodarzeła, jaż sę
 2 2 |         też sę stało, żem na całi szturk zaboczeł wo Straszku, co
 3 4 |        Tej won woprzestoł na mali szturk. Ale ledvjem zaszedł znovu
 4 6 |        czvjortą. Po takji fatedze szturk jesz v njim brzęczało, tej
 5 6 |        Tej Mjichoł medetovoł całi szturk a ku reszce povjedzoł tak:~—
 6 8 |           nje czuło. Szłasma całi szturk vjedno dalij wod brzegu
 7 9 |           zabjerają ze sobą. Pjes szturk zdrzot na mje, tej vëvjijającë
 8 9 |       Jidze noc!~Ale to jesz całi szturk bavjiło, njimem poczuł svoje
 9 10|      chorem im sę vzął żdac. Całi szturk jô wostoł som, ale njiżoden
10 10|  gromnjica.~—Jô to vjidzę ju całi szturk! — rzekł Mjichoł. —Jakuż
11 13|          jô stojoł i patrzeł całi szturk, ale vjid jak svjeceł, tak
12 19|         sebje. Beł to Trąba. Całi szturk szłasma v gromadze jakąs
13 20|      skuńczeł, tej sedzałasma cah szturk cecho. Ku reszce rzekł krol
14 28| njeboszczika mje robota. A jak jô szturk całi nji mjoł żodni vjédze
15 29|          won doparłszë svoji voli szturk całi leżoł jak njeżevi ze
16 29|          straszni chvjilë...~Całi szturk pjerse mu robjiłë, jakbe
17 29|        jem płakac jak bober. Całi szturk to mje tak męczeło, że mesloł
18 42|          remjonkjem.~Minął długji szturk, njim jô przëszedł tak dalek