Chapter

 1 1 |         pravje takji człovjek ze skażoną movą noseł te pjękné povjostkji
 2 1 |       nje gonjił, le rzekł svoją skażoną godką: — Bjej z Bogjem!
 3 3 |        płakoł nad nją i nad moją skażoną godką.~A wona zchileła do
 4 6 |       pamjęc i je povtorzëc moją skażoną godką. Ale jegomosc sę ze
 5 8 |     rzekł:~— Knapsko to, choc mô skażoną godkę, mjętką mô głovę i
 6 9 |       przëboczeł sobje, jaką mom skażoną godkę, chterną le ludze
 7 10|         tu bjedni Remus ze svoją skażoną godką, pasturk dovnji a
 8 15|          choc mosz godkę dzivnje skażoną. I dobrąs mje doł wodpovjedz.
 9 19|          mô spjevac, kjej won mô skażoną godkę, że go ledvje rodzonô
10 19|          do Gduńska, bjedni i ze skażoną godką. Pojżeż, brace, bo
11 19|          nji może spjevac, bo mô skażoną godkę.~— To njech dô poku.
12 20|        do njego przemovję z moją skażoną godką?~Ku reszce mje sę
13 27|       policejanta Szabelkji i za skażoną budę i wurzas pjernjikarza
14 31| tovarzesz mô wod wurodzenjô kąsk skażoną godkę, że go ludze nje rozumjeją,
15 34|          za mje Trąba. Bo won mô skażoną godkę, co nje dziv przë
16 35|        reszcc jô bjedni Remus zc skażoną godką: — tile nom zbjeglo
17 36|      taką: won mô wod wurodzenjô skażoną godkę, żebe go rodzonô matka
18 37|         won to mô wod wurodzenjô skażoną godkę, a po njemjecku godac