Chapter

 1 7 |       zchvecą, to żevigo cebje z rąk svojich nje vëpuszczą.~Tej
 2 12|    vëskoczec jak wonge, ale porę rąk mje strzimało i zavołało
 3 14|      cerznje, drogji i kaminje z rąk ludzkjich.~Potim sztot sedzoł
 4 20|        vje, jakbesma beła z jich rąk vëszła. Woboczisz, że wonji
 5 22|      krziżackjich vëjęło berło z rąk Chmjelna jako stolica zemji. ~
 6 26|      tich pjęknich pjersconkóv z rąk, z chternimi cë tak dobrze
 7 26|      pocerzu, że të żiv z najich rąk nje vińdzesz, bos też i
 8 26|       kajdanë rovnak mje zjęlë z rąk, ale za to mje zamklë v
 9 28| mordarską smjercą. Ale wonji mje rąk nje puscilë, le vzęlë i
10 31|         Bogu, że mje i ten roz z rąk njeprzijoceli vëbavjił i
11 31|          zetchnął bliżij z procą rąk Smętkovicli.~Beł to dzeń
12 33|        to rovnak v procë svojich rąk wokozelë sę provdzevimi
13 34|       vjidząci, że wu njich mało rąk do robotë, z vdzęcznoscë
14 37|          i spanjałosc dzeła Jego rąk. Stojelësma długą chvjilę
15 40|          chtos mocni drąg. Kjile rąk go chveceło i zaczęłë bjic
16 42|   wutropjenjé. Ratovoł jes mje z rąk pruskjich szandaróv, podchodzeł
17 43|          kvjatë vëpadłë z mojich rąk.~Moja krolevjonka vjidzącô,
18 44|          z dreżącą ręką paproc z rąk stari Julkji, a zdovało