Chapter

 1 5 |  vestrzodku vekumani, jak jakô dużô mjiska. Le v jednim molu
 2 9 |         Nji ma ji, nji ma!~Jak dużô kula wognjovô słuńce jęło
 3 12|  stodołë i maszerovałë ku mje. Dużô kopjica sana jęła sę kulac
 4 14|    mechami wobrosłich i sicena dużô, co ve vjetrze żëzi na pustim
 5 18|       sełë. Mjesądz pravje jak dużô czervjonô kula vëszedł nad
 6 18|         rzekł jem.~— Remus, ta dużô żoga sę ruchô ! ~Smjeszno
 7 18|  szarpoł.~— Remus, zdrzële, ta dużô żoga sę ruchô! ~Trąbo! —
 8 18| patrzeł. Mjoł provdę Trąba. Na dużô żoga z zaredzevjałimi zęboma
 9 19|       vpadła mje v woko tarcza dużô trzëkańczastô z vëwobrażenjim
10 21|      żmija żołtô wobvjijała mu dużô trąba basovô kark, plece
11 21|        do szankovnji.~Beła tam dużô jizba. Z nji sę vëchodzeło
12 22|   Szopë. Ale na skraju wusadła dużô vjes Svjonovo, chterno v
13 32|   dvjerze. Cuż ma wuzdrzała? — Dużô jizba, cemnjejszô njiże
14 37|     njebo sparło sę na vodach, dużô czervjonô kula słuńca do
15 39|  pokrivalë vjększigo molu, jak dużô gburskô wobora, zgjinął
16 39|  zemnjic vëdobivô sę postacejô dużô, jakbe głovą sigała chmur
17 42| trzoskjem za njim vëlecałë, le dużô dziira v scanje wostała,
18 43|     przëchodzeła, bjeżała tero dużô voda, chterna ju całé wognjisko