Chapter

 1 2 |      njikogo na pustkovju, bo wod długjich lôt tam służeła. Panji sama
 2 9 |       dole i notę vjatru gorą. Po długjich godzenach żdanjô słuńce,
 3 14|    Kaszubji. — Won tero vroceł po długjich latach do dom, ale na njego
 4 17|       pamjętom dobrze. Vë tu le v długjich latach czasem zazerelë,
 5 19|       Kaszubóv, jak to robjił wod długjich set lôt.~Won, chternigo
 6 20|       dosc tile dovnich vaspanóv, długjich jak drągji. Jesz dziso poznac,
 7 21|       vesokji jak vjeże bukji wod długjich set lôt. Vszescë wonji sę
 8 22|  zvjeszałë sę z jich bokóv, a las długjich kopji płinął nad jich rzędami.
 9 25|        kjej słonuszko zasvjeci po długjich deszczach.~Pon szkolni radę
10 31|          i jęła wopovjadac:~— Wod długjich lôt takjigo granjô, jak
11 33|       przez pannę Klemę.~Wob czas długjich tidzenji, cosma tam mjeszkała,
12 33|         nalazłasma kjile kożuchóv długjich i krotkjich. Tak jô vzął
13 35|      wuzdrzoł całe mandle żedóv v długjich ferezijach i z taką wurodą,
14 37|          le polvjidni. Jednę z ji długjich scan pokrivałë wustavjoné
15 39| poznałasma dvuch dużich chłopóv v długjich rebackjich botach i smolonich
16 41|           jich vkoł po smjegu. Po długjich godzenach trofjô człovjek
17 45|         żëcô, jak sę wotmikają po długjich latach zapisané kartë zaboczoni
18 45|       moje dzeje na pustkovju.~Po długjich tidzenjach wustąpjiła gorączka.