Chapter

 1 8 | vjidzi?~— Vjidzi, bo jô tam z czołna je też vjedno vjidzoł.~—
 2 32|       stojącô v slednim kuńcu czołna dovała kjerunk, ceskającô
 3 33|     klasnjęce vjosła wo burtę czołna.~Pod tim modrim njebem na
 4 33|       lądovelë i vëszedłszë z czołna, narodzelë sę.~Rzekł ksądz:~—
 5 33|    tero beło vjidzec, że trzë czołna rebackji bjeżą ku nom vodą:
 6 33|  jazgot i vadzenjé, kjej woba czołna stanęłë wokoma sebje, ale
 7 34|  jezoro jich żevji tak vjele. Czołna z rebokami, jich bjałkami
 8 34|     Tak le przeżegnoł ludzi i czołna i vodë i lase i ten całi
 9 34|    burtë i szum sunącigo vodą czołna. Porę chvjil, a ze za nortu
10 34|      bo, co naju dziso reno z czołna vjidzelë na Kozłovcu, mogłbe
11 39|  takji, że navetk jich letkji czołna nji mogłë dojachac do kraju.
12 43| brzegu jezora i zaczął szukac czołna. Naprocem, jakbe mje provadzeła
13 43| brzegu wod stronë jałovcóv do czołna vstępovała Łovczonka ze
14 43|       sę.~— Njic!~— Anji tego czołna, co tak cliiże przebjeżało?~—
15 43| cliiże przebjeżało?~— Żodnigo czołna nje vjidzałam.~Ale jô vjedzoł
16 43|     mje vjidzisz, cobe przodk czołna szedł procem valom, bo jinaczi
17 43|      na wotvarłé jezoro. Dzub czołna vëchilivszë sę nad vodą,
18 43|  kjile pocerzi zgrzetnęło dno czołna na pjosku pod nim laskjem