Chapter

 1 1 |       człovjek mogł vjedzec wo bjołim Ormuzdze i czornim Arimanje,
 2 2 |     godka moja pudzemë na cę v bjołim vjidze połnjô. V nen czas —
 3 3 |       jego sę szklelë kaminjem bjołim, jak smjeg. Dach sę vspjeroł
 4 5 |        pjerze, ~Cze ji smok na bjołim zomku zamknął złoté dvjerze? ~
 5 5 | chternąm vjidzoł v rzece przed bjołim zomkjem. A jimję ji Trud.~ ~
 6 22|        Boską, chterni wobroz v bjołim zgle daleko szedł przed
 7 22|     przodku szła Matka Boskô v bjołim wobleczenju. Slode, jak
 8 22|         Wobroz Matkji Boskji v bjołim wobleczenju podnjesło dvuch
 9 27|       dvaji, co cebje wobleczą bjołim zgłem njevjinnoscë i vińdzeszjak
10 29|        won stolemovi viżavë na bjołim brzegu. Porene stovjol sę
11 32|        muszało nad nami rosc v bjołim vjidze słuńca ku njebu.
12 33|    sztołtu postaceji v długjim bjołim zgle z koseskjem v ręku,
13 33|        za to won mje provadzeł bjołim vjidem połnjovigo słonuszka
14 38|       jego sę szklelë kaminjem bjołim jak smjeg. Dach sę vspjeroł
15 38| krolevjonka. Smutno zdrzała ku bjołim murom zomku, bo drogę ji
16 43|   długô. To znovu sedzałasma v bjołim pjosku na kraju i patrzała
17 43|      zblodł, wobjęła mje szeję bjołim reminjem i ze strachem v
18 44|        wucechlë, podnjosł sę v bjołim płoszczu ksążę i movjił