Chapter

 1 3 |      sobje svjat, że lud takji żeł v czasach dovno minjonich
 2 10|    zvjerz njebivałi, co dovnji żeł v lese, a dziso le v bojce
 3 11| gromové zelé. Ale żodno z tich zel nje je lekjem na tvoję cliorosc.
 4 14|      sobje svjat, że lud takji żeł v czasach dovno minjonich
 5 16|      nje tile wojc ale dżadulk żeł, mjołbem tvoje lata. Jô
 6 17|         Kjedes, za Boga Wojca, żeł na svjece stvor dzesęc razi
 7 29|        jô dłużij njiż lôt trzë żeł na voli strzod całigo karna
 8 29|    słabich i serot. Kjejbe beł żel za czasóv naszi svobodë,
 9 31|      Jegomosc! Kjile lôt nazod żeł tu njedaleko szlachcec Zoborskji,
10 31|        ve Vjelu. Żebe ten jesz żeł, to dołbem so głovę wucąc,
11 31|      mój njeboszczik wojc jesz żeł, to be won vas, jegomosc,
12 33|        jesz njikomu, pokąd jem żeł na svjece.~Ale mój tovarzesz
13 33|  pamjątka na nas nje przeszła, żeł na kaszubskji zemji lud
14 41|  tovarzesz mojich przigód, nje żeł!...~Jakoż to straszno noc!~
15 43|       tidzenje długji, com tam żeł na Glonku z moją krolevjonką,
16 44|      teł,~Żebes kvjitł i długo żeł.~Na krziżovkach puszczej
17 45|     minęła godzena a Remus nje żeł. Ale ledvje vëszedł ksądz