Chapter

 1 4 |          podrastalë brzidem. Ale jô vnetk vëbłądzeł na stegnę, co
 2 4 |              tim zemnji sę robjiło. Vnetk mje i vonjô vodë zalecala.
 3 6 |           tej jem so rzekł:~ — Tero vnetk smjeg przëkrije mój złoti
 4 7 |        doznac prziczinë ji wurzasu. Vnetk jednak mjoł jem sę dobrac. —
 5 10|           jem kole łav przez rzekę, Vnetk mjołjem na woczach naju
 6 18| rozvjidnjeje. Cepło je a momë czas. Vnetk ksężec vińdze nad vądołem,
 7 18|            Trąba nad tą spravą, ale vnetk to zaczęło z jinszigo kuńca.
 8 19|      pokozoł na tego ze żołtą brodą vnetk wostatnich Kaszubóv ztąd
 9 20|      jałovcem zapravjoną. Woboczisz vnetk, jakji to dô wogjiń. Rebocë
10 22|      sedzałë cecho, bo vjedzałë, że vnetk za porę chvjil zabrzmjeje
11 25|             jak kam v polu. Alem sę vnetk zervoł, zjodł resztę mojigo
12 29|         jego spodku stoji voda, ale vnetk vińdzesz na suché i przed
13 31|              Nasz vjater kaszubskji vnetk z cebje ten sodzenni smrod
14 31|     wobskacała wogjiń na kominku. I vnetk kanęła po jizbje vonjô smażoni
15 32|           sebjejakji połkopë ludzi. Vnetk jem sę też doznoł, zkąd
16 32|             nje vëpuscilë.~—Tak też vnetk i beło, jegomosc! A do tego
17 33|         beło, jak wonji najeżdżają. Vnetk rozeznałasma seté i vąsaté