Chapter

 1 14|  chmara njesvjadomich gburóv i rebokóv bjednich na smjerc sę sposobi.
 2 19|     ten lud prostich chłopóv i rebokóv jô nje stoję.~— Gvesno! —
 3 20|        To są dusze wutopjonich rebokóv i proszą żijącich wo  "vjeczni
 4 29|       brzegu vjidzę, jak dvuch rebokóv z wostrogą pod nopjętkami
 5 33|      szandarze. Znadz njicht z rebokóv jich przevjezc nje chcoł.~ —
 6 33| zavrocilë do brzegu, puscivszë rebokóv svoją drogą.~—To beł Trąba! —
 7 33|    Vdzidzach nalozł jem trzech rebokóv i jednę bjałkę, chterni
 8 34|        pevno bem tu wu naszich rebokóv nje dostoł.~Calą chvjilę
 9 34|     Vdzidz Chojnjickjich czele Rebokóv, wod Plęs, wod spjevni Lipë
10 34|       zakozané nabożeństvo dlo rebokóv na jednim z wostrovji jezora
11 38|       na vjatrach morskjich wu rebokóv, naszedł do naszi jizdebkji
12 39|        karczmë, chdzesma kjile rebokóv poznała, z chternimi sę
13 39|       Kjej tak — rzekł jeden z rebokóv — to më możemë vaju przevjezc
14 39|     moję karę i sadła. Z dvuch rebokóv, chterni naju vjezlë, jeden
15 39|    vzął na plece i dążeł slode rebokóv. Gvesno to vjęcij njiż godzena
16 41|     zanjesłam vołanjé vasze do rebokóv, chterni vaju retovelë.
17 43|       ku Zoborom, vjidë Lipë i Rebokóv, a czuc sę dovało szczekanjé