Chapter

 1 20|     sami dobri ludze, gburzë i rebocë, co muzikę lubją barzo i
 2 20|   skorznjach vesokjich, jak je rebocë noszą i z barankovą mucą
 3 20|     vnetk, jakji to dô wogjiń. Rebocë z nad jezora przë łovjenju
 4 20|     nad zemją takji vjater, że rebocë nji moglë łovjic przeszłi
 5 21|  naszigo kraju kaszubskjigo. I rebocë z mjedzemorzô helskjigo,
 6 24|  prosti: Tęgji gburzë, vesokji rebocë, snożé młodé bjałkji i staré
 7 33|      gonjic. Vjidzec beło, jak rebocë sę vłożilë ve vjosła, be
 8 33|   Znadz tak Pon Bog chcoł. Tak rebocë mje podvjezlë krotko brzegu,
 9 33|       sedzi. Ko rovnak vszescë rebocë tu vkrąg vjedzą, że njeboszczik
10 35|        vëzbelë.~Z Lubkova naju rebocë przevjezlë na drugą stronę.
11 37| słovjińskji. Navetk jesz dalij rebocë starszi nad jezorem Garneńskjim
12 38|        voda. A v checzach sami rebocë. Chovë wonji żodni nje chovją,
13 38|       to trova. Tak mje rzeklë rebocë z nad jezora Sorbskjigo.
14 39|       nocą duńsc do Kluczëc, a rebocë naju wostrzegelë, żebesma
15 39|       cenje kanęłë njedalek.~— Rebocë! — rzekł Trąba. Anjoł Stroż
16 40|       precz. Możebe ti potcevi rebocë pomoglë nom vëszukac karę
17 43|   czorni nje zatrzimuje. Stari rebocë vkoł povjodają, że v takjim