Chapter

 1 6 |  Marto, mje sę zdaje, że naju pustkovjé, to je tą zemją wobjecaną,
 2 7 |           VII~Jak Straszka na pustkovjé vëpuscilë ~i jak Remus valczeł
 3 7 |       tu leżi, napełnjił naju pustkovjé wutropjenjim i płaczem,
 4 7 |     Remusa na pokozkę. Ale za pustkovjé naszi mje sę długo ruszëc
 5 8 |      głupi, bom beł vjarë, że pustkovjé nasze je wojczezną i jem
 6 8 |     vsë potrzebovelë. Na naju pustkovjé won mało zazeroł, bo tam
 7 10|       mjołjem na woczach naju pustkovjé: vesokji drzeva lipové przed
 8 12|   psotë.~Ale jak ma zaszła na pustkovjé, tej jô ju vszetko vjidzoł
 9 13|     przeżegnoł i vroceł sę na pustkovjé, bo chłopë wostelë, żebe
10 13| szemarzëc vjater, be nańsc na pustkovjé nocą i vëtrząsc zemę z drzevjąt
11 13|      za chterną sę przëtaceło pustkovjé. A chdze gorka zchodzela,
12 15|   kjeszinji. Wobszedłszë całé pustkovjé, kożdimu jem doł rękę na
13 15|   Navrocë sę, Remus, nazod na pustkovjé! ~A wona rzekła:~—Poj, Remus,
14 19|     jô mom jachac na to nasze pustkovjé pełne much i przedpotopovich
15 27| latach vroceł sę na wojczesté pustkovjé burzon Zobłockji. Ale wod
16 28|   chodzec. Tak jem zaszedł na pustkovjé Zoblockjigo, chdzem wusodł
17 40|     dostoł jem sę do gbura na pustkovjé, chdze mje vëchovelë na