1-500 | 501-533
Chapter
1 1 | za takjim nje gonjił, le rzekł svoją skażoną godką: — Bjej
2 1 | Remusovji; dlotegom njick nje rzekł, le sę przëzeroł, jak Fresza
3 1 | tutkę, zaczął sę smjac i rzekł:~— Zjadłas skvarkji, zjedzże
4 1 | wusodł na svoji karze i nje rzekł słova, le dużimi woczoma
5 1 | bjedni jizdebkji pod dachem i rzekł:~— Nje beł Remus jak jinszi
6 1 | noleżi.~Vjęcij won njick nje rzekł. Rozdzeleł jem po jego smjercë
7 1 | dichavjicę.~— Ten zegar — rzekł szkolni — Remus mjoł v vjelgjim
8 2 | sę im nje vëtrzimoł, ale rzekł:~—A czimuż të, krolevjonko,
9 2 | beła provdą. Lem njick nje rzekł.~A przë pocerzu vjednom
10 3 | zomkovjiskjem!~Ale tej mje rzekł mój Anjoł Stroż:~— A kjejbe
11 3 | doma Mjichała, a ten mje rzekł:~— Jakbe tę jarzębjinę scąl,
12 3 | vjidzącë nabroł ducha i rzekł jem do svoji dusze: Tero
13 4 | zrobjił. ~Jô na to njick nje rzekł, bo wona mjała znovu provdę.~—
14 4 | të społ? ~— Jô nje społ — rzekł jem — alem vjidzoł.~— A
15 4 | małi i za słabi.~Jak jô to rzekł, tak wona sę do mje wobroceła
16 4 | nji woczim nje meslącë, rzekł do nji:~— Jô vjidzoł krolevjonkę
17 4 | Remusovji, jakbe kavalerovji! — rzekł Morcin.~— Żebe ji prędzij
18 4 | nje słucliała, jaż Morcin rzekł: ~— Mogłabes nom, Marcijanna,
19 4 | mje dzis vëszamotoł i jem rzekł:~— Vezta mje ze sobą! ~
20 4 | chvjilkę namiszloł, tej rzekł: ~— Veznjema cę, Remus,
21 4 | mosz taką wodvogę, knopje — rzekł Mjichoł — to jidz pod las
22 4 | njedalek. Z tego beł jem rod i rzekł jem do Gnjotë: ~— Gnjoto!
23 4 | pod vjeczor nekol do dom, rzekł jem do svoji dusze: ~— Jutro
24 5 | sobje tego za njic, bom so rzekl:~— Vësuszisz sę, Remus,
25 5 | szeji korunę.~— Moc Boskô! — rzekł jem sobje. — Tec to jistnô
26 5 | czorni.~— Cużna svjece! — rzekł jem do se — Chtuż tu gronk
27 5 | tede rozmiszloł, jażem so rzekł:~— Ten gronk je deszczem
28 5 | ju co njedobrigo mekceło. Rzekł jem tede do Gnjotë:~— Czimu
29 5 | Bożigo Narodzenjô. Tak jem rzekł:~— To jô głovę sobje skazeł
30 5 | ruchna!~— Na to jô njick nje rzekł, bo mje vstid beło povjcdzec,
31 5 | vësepoł Gnjoce resztę bulev i rzekł do Martë:~— Podejle mje
32 6 | stanji i chat, tej jem so rzekł:~ — Tero vnetk smjeg przëkrije
33 6 | chternim Straszk sedzi! — rzekł jem sobje. Ażebe sę tego
34 6 | njick złego njevdarzącë rzekł:~— Bôj sę Boga, Marcijanno,
35 6 | Mjichoł sę przeżegnoł i rzekł:~— Szlaga jidze, bo mje
36 6 | tej mje zazdrzoł v zębë i rzekł:~— Nje grzeszë, Marcijanno,
37 6 | woczë, ale njick vjęcij nje rzekł, choc jô beł srodze czekavi
38 6 | razu jednigo won do mie rzekł:~— Boczë, knopku, Mojzesz
39 6 | trzech straszedłach jô ji rzekł, chternim mjona Trud i Strach
40 6 | Svjęti. Tej jô razu jednigo rzekł do Martë:~— Vjesz të, Marto,
41 6 | Putifarzeną?~No të, Marcijanno! — rzekł Mjichoł i sę vëszczerzoł.~
42 6 | Ale Mjichoł sę dzevovoł i rzekł:~— Jô vjedno movjił, że
43 6 | płacze.~Tej Mjichoł do mje rzekł:~— Remus, vezle nogji za
44 7 | Jeremijosz sę rozgorzeł i rzekł:~— Jesz komu woczë vëbjijesz!~
45 7 | pasu.~Tero jô sę dobroł i rzekł jem do svoji dusze:~— To
46 7 | czornimi, jak pjik, woczami i rzekł:~— Nąże, remję krola, zaklepnjile
47 7 | strzelbę, pogrozeł mje nją i rzekl:~— Żeli të jes jakô poczvara
48 7 | Wona, ledvje Mjichoł ji rzekł dva słova, znjesła ręce
49 7 | kjejbe Mjichoł nje beł rzekł:~— Vez knopa i go skrij
50 7 | ruchna woblekłé.~Tak jô rzekł:~— Zev jô czuł Martë, ale
51 7 | rozesmjoł smjechem Marië i rzekł:~—Żebe ze mje nje bëlë knopa
52 8 | wobrzeszeł głovę płotnem i rzekł:~— Łobską brozdę Golijat
53 8 | pjąté Przikozanjé, tej won rzekł:~— Boczë, knopku, i zapjiszë
54 8 | vzął Mjichala na stron i rzekł:~— Knapsko to, choc mô skażoną
55 8 | Mjichoł kąsk pomedetovoł, tej rzekł:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné —
56 8 | kjivoł głovą, doł mje rękę i rzekł:~- Njechże cę Pon Bog provadzi!
57 8 | Kjej skuńczeł pjesnją, rzekł do Martë :~— Marto, podejle
58 8 | zbłądzonigo. Tej jô vstoł i rzekł:~— Jô pudę z vami, Mjichale!~
59 8 | Mjichałovji sę też tak zdovało.~Rzekł jem:~— To sę czuje v stronę
60 8 | Mjichol beł ti sami vjarë i rzekł:~— Żeli to człovjek, to
61 8 | to Mjichoł sę stanovjił i rzekł:~— Nji ma jinszi radë. Të,
62 8 | tłomokjem na plecach. Tak jô rzekł:~— Njeszczesllevi człovjeku!
63 8 | do pustkovjô. Na woborze rzekł Mjichoł:~—Gbur be sę gorzeł,
64 8 | czeladni. Jak ma veszła, won rzekł:~—Njech bądze Pon Bog pochvaloni!~—
65 8 | jego tovarë wobezdrzelë. Rzekł:~—Zdzevjita va sę, potcevi
66 8 | Przëstąpjił jem tede do pana i rzekł:~— Njech mje pon dô wod
67 8 | mje wuchveceł za rękov i rzekł:~— Tec nje mdzesz płaceł
68 8 | vdzęczno wodebrała, a jô rzekł:~— Vez, Marto, wode mje
69 8 | muskoł svoję długą brodę i rzekł:~— Remus, ma jesz roz lepszi
70 8 | Podnjosł jem sę z łavë i rzekł do Martë:~—Żid, choc njevjerni,
71 9 | zemję, tej podnjosł woczë i rzekł:~— Krolevjonko moja, v dzecinnich
72 9 | nji przëstąpjił, wukląkł i rzekł:~— Krolevjonko nad vszeskji
73 9 | tak mało jak kot.~Na to rzekł Mjichoł:~— To będą takji
74 9 | zataconi zaczął vadzëc. Rzekł jem:~— Tec jô cë njick nje
75 9 | i mje pomoż na nogji! — rzekł jem. — Bo jô som vjidzę,
76 9 | przenjesc przez vodę i jem rzekł:~— Nje zeblekej, Marto,
77 9 | mje sę zrobjiło, żem so rzekł:~— Poprovdze to tu mol,
78 10| ju tak bëc mjało, że pon rzekł do Morcena:~—V czvortk pojadzesz
79 10| vzął Morcena za stodołę i rzekł do njego:~—Morcenje! V czvortk
80 10| chvjilkę namiszloł, tej rzekł:~— Jô cë wuczinję do voli,
81 10| jistni wudbë, co won i jem rzekł:~— To sę vje, Morcenje.
82 10| chdzeroz parobcë robją?~Ale jô rzekł:~— Wukąseło mje njico do
83 10| Stroż zastąpjił ji drogę i rzekł:~— Njerobji tego, bo bjednimu
84 10| Nacuż jô sę mom spjeszec? — rzekł jem sobje. — Tero jednak
85 10| vjidzę ju całi szturk! — rzekł Mjichoł. —Jakuż może bëc
86 11| jakô.~Przeżegnoł jem sę i rzekł:~— Kjej jes co dobrigo,
87 11| sedzoł mocko. Tak jô so rzekł:~— Pożdejże, njeprzijocelu!~
88 11| chvjilkę, kjivoł głovą i rzekł:~— Chvat të jesz mosz v
89 11| pługu, przemiszloł kąsk i rzekł:~— Bog z tobą, Remus! Psë
90 11| kjejjem skuńczeł godkę, nje rzekł njic, le przemiszloł, Po
91 11| mje zdrzoł, potim vstoł i rzekł:~— A vjesz të, że të vëzdrzisz
92 12| Mjichoł, a jak mje wuzdrzoł, rzekł:~— Vjitom cę do naju, Remus!
93 12| Bodejże tak!~— Poprovdze! — rzekł Mjichoł. Dziso v nocë paproc
94 12| smjerc dostac.~Na to jô rzekł:~— Kjej chcece, to pudę!~—
95 12| chce vząc na rebë.~Tak jô rzekł:~Njevjele będzece mjelë
96 12| mną!~—Njech tak będze! — rzekł jem.~Kjej jem sę woporządzeł,
97 12| tej won sę stanovjił i rzekł:~—Njim pudzema dalij, pochil
98 12| ratovac. Podoł won mje rękę i rzekł:~—Tero poj!~Mocko mje beło
99 12| vëpovjedzec.~Won njick vjęcij nje rzekł, le cignął mje do dom. Wob
100 12| pogłoskoł po czuprinje i rzekł:~— Długo tës sę bjił z mocnjeszim
101 13| Mjichoł zażeł z rożka i rzekł:~— Stari rok jidze do kuńca
102 13| czężkô i njeręcznô.~Na to jô rzekł:~— A może naszi le wodveklë
103 13| skażoni godkji be nje vzęlë, rzekł Mjichoł — choba, żebe ju
104 13| naszi są po vjeczerzi! — rzekł jem do sebje. — Ale może
105 13| przemiszlivoł, tej vezdrzoł na mje i rzekł:~— Moc Boskô! Chdze vjid
106 14| pokuso, kjej cë sę chcało! — rzekł jem. — I na vjększé jego
107 14| stodołą.~Vjeczorem po roboce rzekł do mje Mjichoł:~— Na naszim
108 14| spolëc chcoł i długo nje rzekł słova. Ku reszce zaczął
109 14| mogł vjedzec.~— Sadnji! — rzekł won do mje — i gadej ze
110 14| przësłuchoł moji godce i rzekł:~— Daleko jem po svjece
111 14| modrimi żełami przetchané i rzekł:~— Zdrzë na te ręce i boczë,
112 14| zakrzevjonô i strzelba. A won rzekł:~— Chto ten człovjek na
113 14| wusmjechoł, zdrzoł na mje długo i rzekł:~— Na tvojim czole napjisané,
114 14| poleł svojimi woczoma i rzekł, kjej jem kuńczeł:~— Wudzirżë
115 14| woczu patrzi jak pon, a mje rzekł bjednimu i njewuczałimu
116 14| woczë zdrzoł zdzevjoni, rzekł:~— Zesłoł Pon Bog z njeba
117 14| bëc nji mogło.~A Mjichoł rzekł:~— Boczë, Remus — są ludze
118 14| jem vszedł, cesnął pjoro i rzekł:~—Na cuż to pjisanjé sę
119 14| won zdrzącë długo na mje, rzekł ku reszce:~—Żebes të tak
120 14| przëboczeł, co mje ksądz rzekł, jak mje przëjął do vjarë:
121 14| smutno wusmjechoł do mje i rzekł:~— Vjem vszetko wo tobje.
122 14| vizerunk naszi wojczeznë! — rzekł pon Jozef. Potim kozoł mje
123 14| rękoma płachc na vizerunku i rzekł:~— Tile nom wostało z dovni
124 14| przikłod z tich prętóv— rzekł ksąże Svjętopołk. — Zrzeszonich
125 14| vizerunk naszigo kraju i rzekł:~— Boczë! Tam dalij ku Wodrze
126 14| sę na jego vargach. Nje rzekł njic, le ręką doł znac,
127 14| Czuję sę dzis mocni — rzekł won. — Tak svjeca jesz roz
128 14| Ormuzdovą!~— Pudzesz tede — rzekł won — wodvjedzisz wostatné
129 14| położeł łeżkę, vestchnął i rzekł:~— Ręka Boskô! Komu namjenjoné
130 14| Bjił dvanostą godzenę! — rzekł jem.~— To je ta njeszczestlevô
131 14| Mjichoł zatrzimoł mje rękę i rzekł:~— Wumarł pon. Njech stoji
132 14| Marcijanna. Na drugji dzeń rzekł pon do Mjichała i do mje:~—
133 15| njikomu wo njim njick nje rzekł, bo to njedobrze gadac wo
134 15| povjilanjim vëcignął rękę i rzekł:~— Tam te spoczivosz, gronku
135 15| na sę pozerała, jaż won rzekł:~— Cze to poprovdze pon
136 15| woczë długą chvjilę i tej rzekł:~— Bjej! Bo zdrzë: Rzoze
137 15| przëbliżeł ku mje, kjivoł głovą i rzekł mje do wucha:~— A njerzekł
138 15| mjoł co jinszigo v głovje. Rzekł tede tak:~— Njeboszczik
139 15| Mjichol wodemknął gębę i rzekł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné
140 15| scvjardnjało jak stol. Tedem rzekł:~— Marto! Jakuż wutrzimjesz
141 16| zdrzoł. Jô przestanął też i rzekł:~— Jak sę mjevosz, Gabo?~
142 16| z njim v gromadze, alem rzekł:~— Lecho będze sę nama dogadac,
143 16| jô na to krąceł głovą im rzekł:~— Jô nje jidę na zopovjedze
144 16| położeł mje rękę na reminju i rzekł:~— Remus, przëboczeł të
145 16| vjelgą provdę povjedzec i rzekł:~— Słuchej tero mje! Bo
146 16| prosto do Lipna. Cuż jô cë rzekł na pustkovju przë ni worędzë? —
147 16| smjertelnim łożu.~Na woddzękovanju rzekł do mje Gaba:~— Remus! Wu
148 17| V svjat!~— Mje też! — rzekł Trąba. — To nom droga jedna.
149 17| le pocignął jesz roz i rzekł:~—To njech będze za cebje,
150 17| vëpjic!~A jak vëpjił, tej rzekł ze smjechem:~—Nje będzesz
151 17| pozeroł na mje z wuvogą i rzekł~— Zełgołbe, chtobe movjił,
152 17| dvaji?~— Mosz provdę! — rzekł jem.~—Le nje mesl, żebem
153 17| vsadzeł czopkę na kjij i rzekł: Dvaji są dvaji! — Ve dvojkę
154 17| chodzeł, przëstąpjił do naju i rzekł:~— Jô vaju kąsk wodprovadzę,
155 17| pana.~— Jô so nje vdarzę — rzekł Trąba — żebem vjidzoł młin
156 17| wobracac.~—To kara Boskô! — rzekł Trąba.~—Ti wudbë më bëlë
157 17| kłasc. Le dvor, jak jem rzekł, robjił sę vjększi. Dlo
158 17| ku Vjisle i doparł svigo!~Rzekł jem tede do Trąbë.~—Dopitejże
159 17| Ten le vëszczerzoł zębë i rzekł do naju godką naszą:~—Nje
160 17| zapłaceł.~Tak jô sę wosmjeleł i rzekł:~— Vëboczce, panje! Jô jem
161 17| markotno, tak jem vzął sę i rzekł:~— Pojta ludze! Tu cnota
162 18| cemnoscë wuchveceł za łokjec i rzekł:~— Remus, czo brace! Cemno
163 18| licach i sę gorzeł.~—Vjidzec! rzekł żes të, Remus, wurosł na
164 18| i mołim Trąbą. Ku reszce rzekł:~— Poj Remus! Dosc ju vjidno
165 18| jakbe sprochnjah zębë, tej rzekł:~— Mom dlo naju norcik bezpjeczni.
166 18| ti cuzi pravje to robją? rzekł Trąba. ~Mje sę nje zdovało
167 18| bëlë svojigo pevni. Nje rzekł jem tede njick, lem sę przeżegnoł,
168 18| dobrze wodecknął.~— Cuż? — rzekł jem.~— Remus, ta dużô żoga
169 18| żoga sę ruchô! ~Trąbo! — rzekł jem, bo mje sę zrobjiło
170 18| Tedem legł nazod na słomje i rzekł jem do Trąbë:~— Zrobji tak
171 18| plusk i szum vjelgji. Tak jô rzekł do Trąbë:~— Tec të vjedzoł,
172 18| Jakesma pocerz zmovjiła, rzekł Trąba:~— Tero tu v ti latarnji
173 18| v rzece je vodë dosc! — rzekł jem.~— Bele beła wugotovanô
174 18| nocë?~— To beł Strach! — rzekł jem. — Pokozała mje go krolevjonka
175 18| z wuvogą, krąceł głovą i rzekł:~— Zełgołbem jak pjes, kjejbem
176 18| chto to beł. Ale Trąba rzekł:~— Nje smjij sę, Remus,
177 18| nje vjem co na to rzec — rzekł Trąba. — Bo mje be sę zdovało,
178 19| też i Trąba. Tej nen stari rzekł:~— To je nen pon z bjołimi
179 19| podszedt do naju.~— Ha! rzekł — koguż vjidzę ? Trąbę z
180 19| pjekjelnô?~— To je Remus! — rzekł Trąba — mój tovarzesz vędrovni,
181 19| poklepoł mje po reminju i rzekł:~— Provdzevi Kaszuba! Długji,
182 19| sę na vszetkji stronë i rzekł:~— Remus! Że też ti panovje
183 19| przëzdrzoł z wuvogą. Tej rzekł do Czernjika:~— Zkąd vë
184 19| sę krijamko pod vampsem i rzekł jem sobje:~— Pocuż të, głupi
185 19| modło.~— I dobrze zrobji! — rzekł pon dzedzec. — Bo wnvożce
186 19| mje sę vjidzi.~— Provda! rzekł Czernjik. — Dlotego też
187 19| njech vezną tę dekoraceją! —rzekł pon Czernjik i pokozoł polcem
188 19| zdrovą ręką. Ale Czernjik rzekł:~—Won nje żije! Ale kuńtrakt
189 19| wusmjechnął sę dzivnim smjechem i rzekł:~— Remus, ricerzu Słuńca,
190 19| Trąba, drapjącë sę v głovje, rzekł:~— Zdrzë! Tim spichem na
191 19| dalekjich woknach żolełë i rzekł:~— Tam ma dzisu beła. Cuż
192 20| bjedę ze sebje strząsô, rzekł:~— Remus, żebe to ludze
193 20| pjekła.~—Tak też beło! — rzekł jem.~— Wobaji bełasma wosamętani,
194 20| vje, co wonji zrobją! — rzekł jem do Trąbë. Tec jô so
195 20| vjinë.~— Zjédzma noprzod — rzekł na to Trąba. Może Pon Bog
196 20| naju. Trąba postrzegłszë go rzekł:~—Vejle. Remus! Nen stari
197 20| na cemné vodë. Vjosmjącë rzekł Trąba do mje:~— Mom nodzeję
198 20| łąkji, Trąba sę stanovjił i rzekł:~— Ha! Tu ma sedzema, jak
199 20| som mesloł.~— Noprzod — rzekł — vëcignjema czołen dobrze
200 20| trzimej sę krotko slode mje! —rzekł—cobes nje wupodł mjedze
201 20| brzegji.~— Czuł të, Remus — rzekł Trąba. jak to z ti vodë
202 20| wuzdrzoł też, smjoł sę i rzekł:~— Co to za gospodarze v
203 20| pokozoł polcem na łączkę i rzekł:~— Cze mje le sę tak zdaje?
204 20| Vjidzisz, że sę nje ruchô — rzekł jem. Ale ledvjem to povjedzoł,
205 20| të mosz svoję kanonę? — rzekł jem. Vez i zagrej "Chto
206 20| Nji mom tile dechu — rzekł Trąba — żebe grac dalij.
207 20| pora.~—Sprobuj jesz roz! — rzekł jem.~Ale njim Trąba vëdmuchnąc
208 20| vezdrzoł z wuvogą na mje i rzekł:~— Njech będze pochvnloni
209 20| żëcé. A ten z bjołą brodą rzekł:~— Stari Trąbo! Pocuż të
210 20| To vë jesce, vaspanje!— rzekł Trąba. To vë bëlë ną kopjicą
211 20| Won movji naszą godką — rzekł Trąba. — Le mô jęzek skażoni,
212 20| guzikji, njitkji.~— Ha — rzekł vaspon — to të jes hańdlarzem!
213 20| mocko nją potrząsającë. Tej rzekł:~— A të bes też rod vjedzoł,
214 20| Zoborskji, krol jezora! —rzekł Trąba. A vaspon stojoł woparłi
215 20| vëzdrzoł poprovdze jak krol. Rzekł:~— I vjitom vas v mojim
216 20| przëwobłeld.~— Bog cë zapłac! — rzekł Trąba. — Cepło tu kol wognja,
217 20| wodmesleł, machnął ręką i rzekł:~— Njech kożdi som za svoje
218 20| mocni sę dobivac.~— Aha! — rzekł Trąba — to won tę kopjicę
219 20| muszi bëc iluminacejô! — rzekł won, skazującë ręką na słup
220 20| wusodł kole nas na zemji i rzekł do Trąbë:~— Tero le mje
221 20| posô.~Vestchnąl Trąba i rzekł:~ —Vjedno jô movjił: jakji
222 20| vezdrzoł z wuvogą na mje i rzekł:~— Zvadzkji pon nje żije!
223 20| szturk cecho. Ku reszce rzekł krol jezora :~— Njech mu
224 20| Vejherova.~— Ajô pudę z vami — rzekł krol jezora. Trąba pozdrzoł
225 21| tej vaspon sę stanovjił i rzekł:~— Tero ma sę rozińdzema,
226 21| Dobri vjeczor, Remus! — rzekł won.— Ricerzu słuńca! Jô
227 21| łagodnimi woczoma na Trąbę i rzekł:~— Trąbo! Të rągosz ze svjętich
228 21| jak të, kapelmestru nasz — rzekł Trąba — to bem sę pjekła
229 21| Le nje roczta Remusa! — rzekł Trąba, kjej na stole kanęlë
230 21| vjęcij będze dlo naju — rzekł Stach. Ale Klerik vezdrzoł
231 21| Klerik vezdrzoł na mje i rzekł:~—Abstinentia est mater
232 21| chturen sę na łacenje znaje — rzekł Stach — to be won gębë nje
233 21| Rudis indigestaque moles! — rzekł Klenk. — Co znaczi: Va końskji
234 21| chternim njebelno gadac — rzekł Stach. — Ale wuvożej som:
235 21| rekji a won żabë chvitô! — rzekł Klerik, zakreł so wuszë
236 21| Ale kanął som karczmorz i rzekł:~— Panovje i muzikańcë!
237 21| kozalnjice vevołoł!~— To znaczi —rzekł Trąba że zdrój poceszenjô
238 21| kavałk z tobą.~— Mom! — rzekł jem.~Tak won szedł ze mną,
239 21| nje zabjiło.~— Jô vjidzę — rzekł vaspon — że i cebje co napotkało.
240 22| Tam sę Trąba stanovjił i rzekł:~— Boczë Remus! Tam na levą
241 22| nje boji...~— Czuł të? — rzekł Trąba do mje. — Droga je
242 22| ciebje potrzebuje...~— Ha! — rzekł Trąba — krol pruskji cebje
243 22| krotkji nogji wokoma mje, rzekł Trąba:~— Remus! Boczë, ma
244 22| wodebrac svobodę. A Trąba rzekł:~— Przë ti pjesnji jô sę
245 22| za moje dvje pjesnje! — rzekł.~—Vjidzisz! — wodrzekł Trąba —
246 22| vojska.~— Boże Vjelgji! — rzekł jem do svoji dusze, tec
247 23| drogji na woborę.~— Remus! — rzekł. — Wutropjenjé z timi szandarami!
248 23| vjeczerzą.~— To jô zrobję! — rzekł Trąba. Le të sedzë jak mesz
249 23| Tej podol mje porę jôj i rzekł cecho:~— Na, Remus, cobes
250 23| Bog z tobą. Remus! — rzekł na to Leon. Bo jô mom taką
251 23| sobje gębę i stenkę, vstoł i rzekł:~— Tero jô pudę, njech mje
252 23| rozglądoł sę.~— Njebo pobjegło — rzekł. Ale noc nje będze takô
253 23| pokozoł polcem na mje i rzekł:~— To je młodi KIińkosz
254 23| wuczëc sę za dżada.~— Ja — rzekł Trąba i kjivoł głovą — na
255 23| të rągosz, të mądrzelo! — rzekł szandara wostro. A chtuż
256 23| tu.~— Grizłbe ten vjilk — rzekł vaspon — żebe nje ten svjęti
257 23| tej Trąba kanął kole mje i rzekł:~— Remus. Woboczisz, że
258 23| czetoł.~—Won to jednak beł — rzekł Trąba. Żebe go szvernot
259 23| połovë, pokozoł je panjence i rzekł:~—Vjidzice panjenko, jakjigo
260 23| vzęlë.~—Won ję wukrodł! — rzekł Klerik do pannë. ~Ale wona
261 24| przëzdrzoł mje sę v boczlivje i rzekł:~— Godkę tvoję lecho rozumjec.
262 24| z worzłovim vezdrzenjim rzekł:~— Nje wodzevosz sę na moje
263 24| jem na njevjadomigo pana i rzekł:~— Vorto dac żëcé i szczescé
264 24| pudą jedną drogą. Com cë rzekł v nę noc na Zomkovi Gorze?
265 24| Wuzdrzoł mje przed kaplicą i rzekł:~— Dobrze, że cę vjidzę,
266 24| kjile krokóv, stanovjił sę i rzekł:~— Zdrzë jak sę tu cecho
267 24| pojednoł ze sobą.~A krol jezora rzekł:~— Poj! Sadnjema tu z boku
268 24| strzelbë.~— Vjidzisz! — rzekł — to dżadovskji norzędze
269 24| chvjilkę, vezdrzoł na mje i rzekł:~ — Vjesz co, Remus? Poj
270 24| jezora zgodł moje mesle i rzekł:~— Jidzle spokojno do mjasta,
271 24| wobronje vłosni!~— Żeli tak — rzekł vaspon — to zańdzesz po
272 24| Won mje to pochvaleł i rzekł:~— Jô jem ti jistni wudbë.
273 24| mjoł spravę z Czernjikjem — rzekł jem. — Ro mom go za Smętka
274 24| woddzękovac z kompanjiją — rzekł.~V karczmje wonji sedzelë
275 24| Trąba do njich przëstąpjił i rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë,
276 24| vzął sę i wucekł?~— Vjem! rzekł Trąba to go gvesno namovjiła
277 24| sę Franck.~— Jakuż to? — rzekł Klerik.~— Bo kjij mô dva
278 25| mjechu. Vaspon stanął i rzekł:~— Dalij jisc v ti vjilczi
279 25| Vaspon zatrzimoł krok i rzekł:~— Tu ma wostanjema wob
280 25| not żodnich signałóv! — rzekł won.—A tero poj! Z ti sicenë
281 25| mogjiłami. Won pochvaleł i rzekł:~— Tos të dobrze vëmesloł!
282 25| będze nasza vjeczerzô!. rzekŁ. Zrobjile dużi wogjiń, Remus,
283 25| tak przë połnocë będze! — rzekl krol jezora. — Tero nasza
284 25| Tak vaspon sę przeżegnoł i rzekł:~— Remus. To nje beł pjes
285 25| Takji vanoga jak jô — rzekł won — nje wobińdze sę bez
286 25| jem. ~Trąba vëstchnął i rzekł:~— Cużem cë movjił, jak
287 25| Trąba zmjerkovoł to zaru i rzekł:~—Të sę brace na mje nje
288 26| blevjązką na czopku smjoł sę i rzekł:~— Jô jezdem vesokji policejant
289 26| Jednak jesz żem sę strzimoł i rzekł do vëszczergë łagodnje:~—
290 26| Ten mje pjęscą pogrozeł i rzekł:~— Bratku! Będzë spokojni,
291 26| Vstanji i poj ze mną! — rzekł won.— A mjij rozum i wodpovjadej,
292 26| Wod dzecinnich lôt — rzekł jem.~Na to uwon sę z jesz
293 26| mje provadzilë.~— Vjem! — rzekł jem na to. — Ale jeden dostol
294 26| nje beł rabunk żoden! — rzekł na to bormistrz. Le konfiskovanjé
295 26| wobronji przed wukoranjim, —rzekł bormistrz, podpjisoł i doł
296 26| zbliżała do sodzovi bromë, rzekł won do mje takji słova:~—
297 27| aktami pod pochą przede mną i rzekł:~— Vjedzoł jô, że wonji
298 27| svjata, a nameslivszë sę, rzekł jem:~— Jô chcę jisc prostą
299 27| vëszczerzającë svoje bjołi zębë i rzekł:~— Remus, të vëszedł jes
300 27| lepji rzekłszë, rabunk! — rzekł Czernjik Ale to takji, chternigo
301 27| łżë.~— Gadej z takjim! — rzekł Czernjik i vstoł. — Chocbem
302 27| Czernjik wobroceł sę do mje i rzekł:~—Vjidzisz! Pocużes sę przëznoł
303 27| sceskelë mje za ręce, a Stach rzekł:~— Co cë vrzucilë to vrzucilë,
304 28| Ale jô nji mjoł chęcë i rzekł:~— Co vom moje vłose zavodzają?~—
305 28| stanovjił sę v roboce i rzekł:~— Ala bjedze! Jaką wonji
306 28| co pjęknigo stvorzeł, i rzekł:~— Żebe cę tero głovę scęlë,
307 28| vëzdrzisz jak człovjek! — rzekł do mje golorz. — Ale żebe
308 28| zdzerlë. Ale dozerocz sodze rzekł rągającë:~— V ti baliji
309 28| zdrzącë ku słuńcu na njebje rzekł jem:~—Żeli to dva lata poderuje,
310 29| mje żołtą jak vosk rękę rzekł słabim zevem:~— Remus! Znajesz
311 29| na to zaprzeczeł głovą i rzekł:~— Krola jezora gvołtem
312 29| njego.~—Të sę dzevjisz! — rzekł— i mosz z czego. Ale vërozumjesz
313 29| robjic i całą chvjilę nje rzekł njic. A jô sę dobroł, że
314 29| przëszedł do sebje, tej rzekł:~— Movjił mje roz mądri
315 29| chvjilę rozmiszloł, tej rzekł:~— A może le nje wumjemë
316 29| Zoborach.~— Vaspanje! — rzekł jem na to. — Bjedni jezdem
317 29| Zobore?~— Pravem sina! — rzekł krol jezora. — Mom jesz
318 29| vëzerała Smjerc.~— Nje skonom! rzekł kjej mje sę sprzecivjac
319 29| na pjęc lôt sodze, tej jô rzekł do moji njevjastë i do dzeci:
320 29| pęczk smolnich drzózg im rzekł: Po kuńc naszigo pola nad
321 29| vëjął strzelbę z rękji i rzekł:~— Klemko! Kjejbem chcoł
322 29| kajdanë. A jich przëvodzca rzekł:~— Tero pojce z nami, panje
323 30| spjevę skovronka. Tak jô rzekł głosno do sebje:~— Ju të
324 30| rąbjenjô drzeva, wodsapnął i rzekł:~— Të może meslisz, żem
325 30| poklepoł mjen po kolanje i rzekł:~— Cużes të zadoł, chlopje,
326 30| jinszigo v głovje njiże bjałka! rzekł jem do Trąbë. — Jô chcę
327 30| to stari Mjichoł pevnje rzekł provdę. Bo povjem cë, że
328 30| wopovjodała. A Mjichoł mje rzekl, żes të gnota robocigo ale
329 30| movjił przed smjercą! — rzekł jem.~— A cuż won cë povjedzoł?~—
330 30| sę do nas zarzechotoł i rzekł:~— Znovu va dvaji v gromadze
331 30| To je co jinszigo! — rzekł Czernjik Chtuż povje, że
332 30| rekji a won żabë chvotô! rzekł pon Czernjik i vstoł. Ko
333 31| trijomf njedovjinnoscë! — rzekł Trąba, kjej jem jich wobu
334 31| za trokji mojigo vampsa i rzekł:~— Postój kąsk, Remus, i
335 31| ksądz.~—To jidzma dalij! rzekł Trąba i przeżegnoł sę. —
336 31| poprovdze katolickji człovjek — rzekł Trąba. Bo Złi Duch znjikłbe
337 31| człovjek naprocem nama i rzekł:~— Dobri ludze! Żeli mota
338 31| stanovjił karę na zemji a Trąba rzekł:~— Podzelimë sę z vami z
339 31| wobleczenjé movji provdę! —rzekł zapitani. Jezdem ksędzem
340 31| Pavle.~— Ach, Jegomosc! rzekł na to Trąba. — Jak długo
341 31| Zdom sę na vaju dvuch! — rzekł ksądz. Bo jô tu tich stron
342 31| krijovka krola jezora — rzekł Trąba. — Może to be beło
343 31| Będzemë patrzilë, jak dalij — rzekł jem. — Bom ju mjoł v głovje
344 31| Bog cë zaplac, Remus! — rzekł ksądz. Tero ma sę ju nje
345 31| volą wojca svojigo. Tak rzekł:~— Njechże cë, paneszko,
346 31| sę zamesleł i po chvjilë rzekł:~— Tej ju njick jinszigo,
347 31| povjedzoł?~— Povjedzoł — rzekł jem.~Vjęcij sę dzevczę nje
348 32| V takji sap jô vpodł — rzekł Trąba — jak naju na kopjica
349 32| wobroceł do drugjich im rzekł:~—Tu to bëc muszi! ~Trąba
350 32| przed nama?~— Bog to vje! — rzekł jem, bo czasem mje sę vëdovało
351 32| sę chvjilkę namiszloł i rzekł:~— Njech będze volô vasza,
352 32| służą!~—To pojma tede! — rzekł ksądz. Może v tim zapadłim
353 33| Trąba nji mogł vëtrzimac. Rzekł won jednigo dnja:~— Jegomosc
354 33| medetovanjô vestchnał i rzekł:~— Jô bem i tak noterë vodnigo
355 33| Mom vjarę do cebje! — rzekł ksądz. — Ale żebe cebje
356 33| diszle Furmana na njebje. Nje rzekl jem ksędzu njick, le przeżegnoł
357 33| Kjedem sę ksędza wo to pitoł, rzekł won:~—Z tim zdzebłem vjidu,
358 33| Boskjim. Ale jedno bem cë rzekł z pevnoscą. Małi vjarë są
359 33| Zobór.~—Njeprzelevkji! — rzekł ksądz. — Panna Klema strzelô
360 33| zaro zvjercadło z jizbë — rzekł ksądz — a woboczisz cos.~
361 33| człovjek, ten krol jezora! — rzekł ksądz. — Czes të ju wuvożoł,
362 33| pevno jak amen v pocerzu — rzekł ksądz, że dzevczę strzelô
363 33| z czołna, narodzelë sę.~Rzekł ksądz:~—Tero nom njick nje
364 33| sę ksądz.~—To jô vjem! — rzekł jem. —V Zoborskjich rozdze
365 33| drogą.~—To beł Trąba! — rzekł jem do ksędza. —Poznołbem
366 33| Mje sę też tak zdaje! — rzekł ksądz. — Ale jak wonji naju
367 33| momë jesz na kjile dnji — rzekł jem, be ksędza poceszëc.~—
368 33| Vrocivszë donaszi jizbë, rzekł jem:~— Trąba, chocem go
369 33| Możesz mjec provdę! — rzekł ksądz. — Dołbe Bog, żebe
370 33| boji.~—V tich povjostkach — rzekł ksądz —je vjęcij provdë,
371 33| rząsł, jak wopadani pjes, i rzekł:~— Jegomosc! Mom list. Le
372 33| krajac.~— Potcevi Trąba! — rzekł ksądz i sceskoł mu rękę. —
373 33| z butelkji, strząsł sę i rzekł:~—Tero jô le na tich drotach
374 33| Kamiń mje ze serca spodł! — rzekł na to Trąba. — Bo jô so
375 33| srodze wo to kłopotała... Rzekł nom jesz szandara, kjej
376 33| Trąbo, takjigo łakomstva! rzekł ksądz. — Gorzołka njikomu
377 33| mjiłoscevi mje grzesznjikovji! — rzekl Trąba. — Ale jô jem słabi
378 33| njick złego nje zrobji! — rzekł jem.~—Vjem jô, że to beł
379 34| jasné njebo nad nami, tej rzekł:~— Dzecë! Pjękno tu wu vaju,
380 34| svjece.~— Njech tak będze! — rzekł ksądz Paveł. — To dziso
381 34| Boskji.~Ksądz sę namesloł i rzekł:~—Njech sę stanje volô vasza!
382 34| kaszubską.~— Të rągarzu! — rzekł szandara. — Pokożle svój
383 34| A vë, chto vë takji? — rzekł szandara tero do ksędza. —
384 34| dac wogolic.~Trąba tero rzekł za ksędza:~— To je gbur
385 34| na ksędza nje vëzdrzice — rzekł tero do mje szandara. —
386 34| movjice tego tak głosno — rzekł Trąba, przëstąpjivszë bliżij
387 34| Szandara vezdrzoł na mje i rzekł:~— A chtuż vë takji?~— Won
388 34| tego rzec nje potrafji — rzekł za mje Trąba. Bo won mô
389 34| Takji przezvjisko jô noszę — rzekł ksądz. Poprovdze më momë
390 34| drogę vestrzedną. Pudę! rzekł jem sobje. — Pomogę ve żnjivach,
391 34| jich sę lu dosc tile! — rzekł Reza. — Przińdą i vëpjiją,
392 34| Wod vczora vjeczora — rzekł Reza — mjeszkô wu mje na
393 34| przed jednimi dvjerzami i rzekł:~— Tu won mjeszkô, nen pastor
394 34| dobri ludze?~— Hochvirden! — rzekł na to jeden ze szandaróv—
395 34| vjedno lo njeje pjękno — rzekł na to szandara. — Vë dziso
396 34| Słuchejcele przijocelu — rzekł na to pastor Krauze. —Wo
397 34| rękę na reminju pastora i rzekł:~— Ksęże Krauze! V jimję
398 34| vjedno słovo provadzeł, rzekł:~— Ten voz je rekvirovani!~
399 34| i rekvirované.~Na to jô rzekł:~— Ksądz Paveł, pokąd ma
400 34| przipodkjem vezdrzoł na mje i rzekł, kjejbem muszoł z buksami
401 35| rozmovę taką:~— Remus! — rzekł won. — Ko to rovnak beło
402 35| woddzękovanjô.~—Vjem! — rzekł jem.~— Czimu të so tede
403 35| Pudzesz ten roz som — rzekł jem. — Jô wostanę, be wodrobjic
404 35| do Szulistkji!~— Trąbo! rzekł jem na to. — Podług moji
405 35| będzesz nekoł, Remus!— tak rzekł jem do svoji dusze.— Cobe
406 35| zaszedł do zokresteji i rzekł:~— Chcołbem dac na wofjarę
407 35| podnjosł na mje woczë i rzekł:~— Brace, mom ju lôt wosmëdzesąt
408 35| do njego zaszedł. Ale nje rzekł njick, le dzeń namjenjił.
409 35| znoł dobrze njemjecką movę. Rzekł jem tede do njego:~— Bog
410 35| svjętigo nje wuznovają.~Ale jô rzekł:~—Pjił jem vodę ze zdrojóv
411 35| przemiszloł a ku reszce rzekł:~— Remus, kjej jes sobje
412 36| Trąba woprzestoł grac i rzekł mje do wucha:~— Cuż ten
413 36| vzęła?~— Z Kaszub, panje! — rzekł Trąba.~— To jô vjidzę —
414 36| to vezdrzoł pon na mje i rzekł:~— Tos të zaszedł przed
415 36| długji drogji. Panje Derda — rzekł do młodigo człovjeka — pomożce
416 36| mjescé v landarze kol sebje i rzekł:~— Tero sadnjijta, va dvaji!~
417 36| dvaji!~Ale Trąba sę bojoł i rzekł:~— Panje! Cze vë jesce jakjim
418 36| na mje vëstraszoni, tej rzekł:~—V muzeum, panje? To gvesno
419 36| Tos të zgodł, brace — rzekł pon. — V muzeum przechovuje
420 36| nom vodë i dużą szczotkę i rzekł:~— Wochędożta sę kąsk i
421 36| zaczął drapac po głovje i rzekł:~— Remus! Jô tu nje vjidzę
422 36| zdaje, że to dobri pon — rzekł jem. — Może won naju wotrzimô
423 36| chveceł Derdę za rękov i rzekł:~— A vë nje rągoce?~— Jakuż
424 36| Jakuż jô mom rągac — rzekł Derda — kjej jô som jem
425 36| kvësłuchoł do kuńca, tej rzekł vzdichającë:~— No, przënomji
426 36| godoce, jak rągorz jakji! — rzekł Trąba. — Nje vjem poprovdze,
427 36| zaklepało na dvjerze, a Derda rzekł:~— Aha! To gvesno po vaju
428 36| na mje, przeżegnoł sę i rzekł:~— V jimję Wojcai Sena...!
429 36| pomocë, nabroł kąsk ducha i rzekł:~— Njech vaju tu vszetkjich
430 36| vërzechotoł do negji, tej rzekł:~— V tim jô poznaję spravkę
431 36| dvoru. A dvornjik smjoł sę i rzekł:~— Nje bójta sę tego morusa.
432 36| zrobjił z nami kamroctvo i rzekł:~— Pokąd naju stolorz będze
433 36| komedijami!~Na svoji jizbje rzekł dvornjik:~—Vjitejtaż! Vjedno
434 36| napjiła?~ — Z całigo serca! — rzekł Trąba. — A żeli vasz poczestunk
435 36| krolevskji.~— Vëboczce! —rzekł na to dvornjik.— Nje znoł
436 36| cobem v tim razu robjił — rzekł dvornjik. — Ko rovnak ten
437 36| robjita naszimu panu vstidu — rzekł na lo dvornjik. — Won barzo
438 37| jak żołnjerz na varce i rzekł.~— Panje! Tu wonji są!~Pon
439 37| służce, chturen vëszedł i rzekł:~— Vjitejtaż Kaszubji! Czuł
440 37| zapadłich zomkóv. A mje won rzekł, że chce zvjedzëc godkji
441 37| mje vezdrzoł z wuvogą i rzekł:~— A z jakjich va stron,
442 37| pustkovju Zobłockjigo, tej rzekł:~—Panje! Vërzasł jein sę
443 37| jô jezdem. I dlotego jô rzekł, że jô wostatni Kaszuba...~
444 37| tej pon raptem vstoł i rzekł:~— Pokożę vom, co vas ceszëc
445 37| tcgo nje vjedzoł. ~A pon rzekł:~— Ko të, żelim tvojigo
446 37| komudë minjonich set lôt, i rzekł:~— Vjidzisz tam pokuńc tego
447 37| Trąba na to vëstąpjił i rzekł:~— Panje! Kjej vë chcece
448 37| vaju Derda zełgoł, kjej mje rzekł, że je djobłem z pjekła,
449 37| v svjat. Pon sę smjoł i rzekł:~— Njech tak będze!~Kjej
450 37| sę do naju wodezvoł.~A jô rzekł im sę przeżegnoł:~— I mje
451 37| dobrigo.~—A mje sę zdaje — rzekł jem — że Smętk chodzi po
452 38| tu naju nje będze.~A jô rzekł na to:~— Ajô jezdem wudbë,
453 38| żelazni szołm, podoł go mje i rzekł:~— Vsadz go na głovę!~Tak
454 38| łosenę i porovnjoł. Ku reszce rzekł:~— To to będze!~Vzął mje
455 38| nadpjis. A pon Sorbskji rzekł:~— Za tim të szlachujesz!
456 38| z głovë, a pon Sorbskji rzekł:~— Muszę sę tego doznac!
457 38| jizdebkji som pon.~— Remus! — rzekł won. — Dziso pod zochod
458 38| njicht z njich njic knje rzekł a nomnji Trąba, wo chternigo
459 38| muszoł jaką zgodę zrobjic, rzekł:~— Gorzełasta sę gvesno
460 38| ponjesą.~— Jô jidę z tobą! — rzekł jem do Trąbë.~— Jidzta z
461 38| Trąbë.~— Jidzta z Bogjem! — rzekł Derda. — Jô wostanę, bo
462 38| folvark. Tak Trąba do mje rzekł:~— Pocuż të tam zdrzisz
463 38| czarë. Rągorz Derda gvesno rzekł provdę: Tam slode naju,
464 39| vëworaną bramą tonęła v morzu. Rzekł jem tede do Trąbë:~— Chto
465 39| znovu ducha.~— Remus! — rzekł won — gvesno tu le pjosk
466 39| njesc nje chcą.~— Kjej tak — rzekł jeden z rebokóv — to më
467 39| nogoma.~— Czole, Remus! — rzekł Trąba i sę stanovjił, be
468 39| vjechrz bąble.~— Remus! — rzekł won.— Tero ma wostała sami
469 39| jakbe go zemja połkła — rzekł jem.— A przedtim rozesmjoł
470 39| rągająci rzechot czuł — rzekł Trąba. — Przeszło mje, jak
471 39| dożdac novigo dnja.~—Trąbo! — rzekł jem. — V Bogu nodzeja! Zlez
472 39| grądu.~—Vszetko mje jedno! — rzekł Trąba. — Volę nocovac v
473 39| spadnje. Dlotegomsę zervoł i rzekł doTrąbë:~— Czole Trąbo!
474 39| censzé gałąze i grebą trovę, rzekł:~— Vjele jô nodzeji do ti
475 39| Będze, jak Bog dô! — rzekł jem. I tak v ti cemnoscë
476 39| jesma v gromadze.~— Czo! — rzekł Trąba. — Jak to dudnji po
477 39| lodem do skorë.~— Remus — rzekł Trąba, dreżące wod zibu. —
478 39| nocë.~Strząsł sę Trąba i rzekł:~— To czas, chdze rożni
479 39| pomesloł jem sobje i rzekł jem to do Trąbë. ~Ale won
480 39| vekł na zbłądzonigo. Tak rzekł jem do Trąbë:~— Grej! —
481 39| zvątpjałi na przevroconi karze i rzekł:~— Sadnji też, Remus! Pocuż
482 39| chturen zaru nabroł vjarë. Ale rzekł z vatpjenjim:~— Żeli to
483 39| na chvjilkę woprzestoł i rzekł, sapjacë wod wumęczenjô:~—
484 39| szedł za dzecinnich lôt! — rzekł jem do sebje. — A tero,
485 39| kanęłë njedalek.~— Rebocë! — rzekł Trąba. Anjoł Stroż jich
486 39| błotach?~— Jak va vjidzita! rzekł Trąba.~— To va muszita bëc
487 39| pchac za njimi. Ale rebok rzekł:~— Z tvoją karą, brace,
488 40| zdrzałë njick nje rozumjejącë. Rzekł rebok jiscącë sę do naju:~—
489 40| vëpłakoł, wocarł woczë i rzekł, jakbe zgodivoł moje mesle:~—
490 40| z Błota.~— Bronji Bog! rzekł rebok i podnjosł rękę. Chto
491 40| duszę na reminju!~Na to jô rzekł:~— Dziso vëspjima sę v
492 40| jesz roz vjidzę, brace, — rzekł chtos slode mje. Kjej jem
493 40| szedł po ni straszni nocë! rzekł pon Sorbskji. Ale boczë:
494 40| dlużij tu vanożec będze.~Rzekł mu na to Derda :~— To też
495 40| jął go wobzerac. Ku reszce rzekł:~— Takji znak nosilë polskji
496 40| sę z Garneńskjim jezorem. Rzekł:~— Za gorë i rzekji mesle
497 40| kurzu na drodze, vestchnął i rzekł:~— Kamiń mje ze serca spodł.
498 40| i trzosk polącigo dachu:~Rzekł Pan do Pana mego łaskavim ~
499 41| podbjitim, sodł na zedlu i rzekł:~— Jak vjidzisz, Remus,
500 41| stanovjił sę ku reszce Trąba i rzekł:~— Remus, tero mje ju pcvno
1-500 | 501-533 |