Chapter

 1 14|        set lôt nazod. A dzis co momë?~I przëkreł dvuma rękoma
 2 16|    muravje i pogodoma, bo jakuż momë sę jinaczi sobje naceszëc?~
 3 16|       jakji geszeft. Nu, jak më momë vëpjic litkup, kjej të nje
 4 18|        rozvjidnjeje. Cepło je a momë czas. Vnetk ksężec vińdze
 5 18|         sę dobrigo ducha.~— Tec momë chleb a v rzece je vodë
 6 20|        wonji vëmaszerują. Dziso momë czvortk. Kjej ma sę v njedzelę
 7 20|     srodze mje sę boją. Dlotego momë dzis bezpjek i możemë wogjiń
 8 25|       budą smjało wogjiń, bo më momë tu bezpjek jak wu matkji
 9 25|       zjesc co cepli stravë, bo momë przed sobą marsz njelada.
10 31|       vami z tim, co przë sobje momë. Le povjedzce, chto vë takji?
11 31| chłopocë do tuńca. Ale tero, ko momë ksędza mjedze sobą i krölevjonkę,
12 33|       Klema dała nom vjédzą cze momë sedzec zataconi v jomje
13 33|     gleń chleba.~— Bulev i solë momë jesz na kjile dnji — rzekł
14 34|       rzekł ksądz. Poprovdze më momë przezvjisko ""Kruża", co
15 34|       sę nje chcącë zdradzeł! — Momë ptoszka, chturen sę nom
16 34|      njibe pastor Krauze, bo më momë nokoz, be go bez przelevkji
17 40|          Trąba, skorno czuł, że momë jisc jesz dalij, zacząl