Chapter

 1 3 |         jeden długji vjek człovjeka minje na svjece, njim przemovjic
 2 5 |           Boli jak szvernot! Ale to minje. ~Tej wona na mje vezdrzala
 3 8 |           Komu namjenjoné, tego nje minje. Vjedzoł jô: Jak nen Czernjik
 4 12|           Komu namjenjoné, tego nje minje. Szczescé wod Boga, żes
 5 13|           Komu namjenjoné, tego nje minje. Naszi starszi vjele vjedzelë
 6 14|           Komu namjenjoné, tego nje minje. Ta kosa nje tnje dlo naszi
 7 14|           Komu namjenjoné, tego nje minje! Zburzeł pon Jozef krev
 8 15|            Komu namjenjoné tego nje minje! Czimuż be Remus mjoł nekac
 9 15|          komu namjenjoné, to go nje minje!~Marta mocko wobskocala
10 15|             cę wopjerze i wobszije? Minje lato i smjegji uwokriją
11 19|         vjeczor v tich murach njech minje vjesoło.~I zaru mje postavjił
12 27|            Za jedno i za drugji nje minje cebje kara v domu spravjedhvoscë.
13 27| spravjedlivoscë svjata kara mje nje minje, ale jak mje sądovnjik rozpolszczeł
14 27|            Komu namjenjoné tego nje minje. Lechô jakô planeta muszała
15 28|     namjenjonô, a v tim razu go nje minje. Tej Mjichoł krom czervjoni
16 33|         przeczekac, jaż ten szor tu minje. Chcołbem, żebe Trąba ju
17 43|           vërzucô na vjechrz. A jak minje, to brzegji i wostrovë nové