Chapter

 1 14|       całim domu. Czuc sę doł krzik Marcijannë: Nje żije! Zervoł
 2 22|      państva. Tede żoden tvój krzik cę nje retuje, bo tvojigo
 3 25|      wocemką, ale jakbes czuł krzik sovë to boczë, że jô vołom.
 4 25|    Może won zabłądzeł i vëdoł krzik sovë, le të go, Remus, nje
 5 25|     jem tak krotko kole sebje krzik sovë, żem sę bezmała że
 6 26|  kjerzonkji stroną moji karë. Krzik sę rozległ, ale jô nji mjoł
 7 26| leżącë. Povstoł i z ti stronë krzik takji jak mjedze bęborkami.~
 8 29|   bolenjé wojca? — Jô na jich krzik: "Stój!" nje sfolgovoł kroku
 9 32|        Wuczułjem v ti chvjilë krzik słabi za sobą i wobrocivszë
10 33| woborze, to pjanjé kurona, to krzik jastrzęba nad nami, to tępé
11 35|  krzikjem. Rzekła mje, że ten krzik, to je to "amen"  całi ceremonjiji,
12 36|     ropuszi krevji, że szum i krzik i grzemot i smrod vjeczni
13 38|      ledvom zatrzimoł vjelgji krzik, kjedem v jedni z dam riccrskjich
14 39|    Trąba. — Przeszło mje, jak krzik sovë v nocë. Won tu naju
15 40|       go i ludze i rozległ sę krzik:~—Tich tam v koscele retovac!
16 41|    spjevné vargji na straszni krzik żolu i duszę svoję spjevną
17 45|       be wuchronjic dzecë. Na krzik dzeci zbjeglë sę ludze,