Chapter

 1 3 |        wona może bëc krolovą, co ją las naprocem sobje postavjił.~
 2 3 |       Moc Boskô! Krolevjonka, co ją smok strzeże! Ko jô ję vjidzoł
 3 5 |        jô vëzdrzoł jak larva, co ją Gvjiżdże noszą na strach
 4 13|      ludze są mjejszi i lechszi. Ja, naszi przodkovje, to jesz
 5 14| wumarłigo, zbjednjałą, pocałovoł ją i przësągł:~— Vëpełnję tvoję
 6 21|        mjoł mucę wobdzarlą jakbe ją gapë bełë mjałë v roboce
 7 21|        zvjeszała mu sę torba jak ją dżadë noszą po wodpustach.~—
 8 22|     tesące zavtorzelë i podovalë ją dalij. V cechi gęstvjinje
 9 23|     chłop, wuczëc sę za dżada.~— Ja — rzekł Trąba i kjivoł głovą —
10 33|         duszë mjeszkac będą, jaż ją woddosz v ręce Stvorzicela.~
11 33|         razu drogę na Glonk. Won ją i dziso naleze. Gvesno won
12 35|         a godkę moję: — chtuż be ją beł rozumjoł?~Z pjerszim
13 36|          sę poprovdze wurzasł. A ja kvësłuchoł do kuńca, tej
14 41|   chvjilë vjid drzozgji woszkleł ją całą jak złotem i małovjele
15 41|       Bjołi Gorze!~—Gora Arimana ją svoją cenją nakreła! Tëro
16 43|  krolevjonkji. Tej przëcesnąvszë ją do sebje, stanął jem na
17 44|       aksamjętovą i głęboką, jak ją mô jezoro v głębokjim lese,