Chapter

 1 3 |        będze cę chcoł scignąc na gruńt rzekji, jimję jego Trud.
 2 4 |      brzegu, wuczuł jein cvjardi grunt pod nogama. Pod vodą bjeloł
 3 6 |         żot go zmuszi do robotë. Gruńt, żebe mjoł sełę v gnotach.
 4 7 |  żelaznim trzoskjem wuderzela wo gruńt. Koń jego spłoszoni bokjem
 5 8 |       svjecą jak srebro, A to je gruńt. A jeden przëdom, malinkji,
 6 19|          Buńt ~zvalełë stolima v gruńt. ~Naszich kopet końskjich
 7 20|    Przeszedłszë łączkę naszłasma gruńt, chturen vesoko i przidkjim
 8 22|        przeką drzév na mechovati gruńt lasu. Zachvjądałë sę rade
 9 25|          vjidem przez cemną noc. Gruńt pod njimi beł njerovni,
10 25|          młodi leste i scekoł na gruńt lasu. Tak mje sę jednak
11 36|     jimję i przezvisko napjisac. Gruńt, żebe wumjelë szkalovac,
12 39|          z wurzasem v woczach na gruńt pod nami, wobrosłi krotką
13 39| njezbednim malarzem. Ale prożno. Gruńt sę tu zdovoł plachcami dosc
14 39|         zdaje, że tu pod nami sę gruńt ziboce.~I mje sę tak zdovało.
15 39|        psóv. Zibotoł sę pod nami gruńt, ale tam, chdze nen zvjerz
16 39|        sę zazibotało. Strząsł sę gruńt pod nami, a vjelgô fala
17 39|          njim duńdzcs na cvjardi gruńt.~Żol mje beło karë, chterna