Chapter

 1 1 |        malované, pjistolikji, co głosno strzelają. To vszestko zvjastovoł
 2 5 | przëczajił. Zevnął won porę razi głosno, jak człovjek i pokozoł
 3 6 |      sprała.~Ale zegar stari tak głosno jął połikac godzenë, żem
 4 6 |      dvjerze czuc beło, jak wona głosno płacze.~Tej Mjichoł do mje
 5 7 |        nad głovą załomivała i sę głosno jisceła. Przëlecała i Marta,
 6 9 |          czetoł jem mojim konjom głosno, bo wone sę z moji godkji
 7 9 |         v gębę, żebe nje krzikac głosno, cobe sę naszi nje zbjeglë.
 8 13|       szertuchem i rozpłakała sę głosno.~ ~
 9 14|       movjiła pocerz. Marcijanna głosno v szertuch chlichała. Ale
10 21|         jesz troje a rozprovjelë głosno jak na jarmarku. Jeden strzod
11 25|        znovu naszło krocij nas i głosno przez cemni las sę rozlegało.
12 30|          skovronka. Tak jô rzekł głosno do sebje:~— Ju të Remus
13 34|             Nje movjice tego tak głosno — rzekł Trąba, przëstąpjivszë
14 34|        sę tede do Rezego i movję głosno:~— Panje Reza! Jak długo
15 36|          wuvjerzeł wod razu i sę głosno jisceł:~— Co za njeszczescé!
16 39|          njich vanożi.~I zavołoł głosno.~Ten tam przode nas stanął,
17 42|          vëbjegającigo, smjoł sę głosno i rągoł:~— Vejtale, Remus!