Chapter

 1 1 |      kochającich sę za żëcô v dovnich vjekach minjonich. V Parchovje,
 2 13|     XIII~Mjichoł wopovjodô wo dovnich dzejach ~a Straszk neko
 3 13|       na kominku, pravjilë wo dovnich dzejach. Mjichoł, kjej dobjegł
 4 13|       beł srodze czekavi nich dovnich dzejóv, tedem sę pitoł:~—
 5 13|   gvesno nje mdze żdoł, jaż z dovnich stolimóv będą chłopë jak
 6 14|      zańsc do Wolivë, gnjozda dovnich hobożnich Cistersóv, chterni
 7 14|       po chternich vanożi sin dovnich Veletóv z vëstudzoną duszą,
 8 15|     tu poprovdze provadzeł za dovnich czasóv trakt szerokji, bo
 9 15|      cecho rozmovjelë wo nich dovnich svobodë chvjilach, wutopjonich
10 20|    konarskji rosnje dosc tile dovnich vaspanóv, długjich jak drągji.
11 20|    naszim rodze. Przëszedł za dovnich czasóv stolim i zacząl mjeszkac
12 20|   krzivdzëc nje pozvolilë. Za dovnich czasóv bronjiłasma naszich
13 22|      be sę tak zdovało, że za dovnich czasóv, kjej jesz pruskjich
14 25|    przikłod brac. Ale może za dovnich czasóv mjeszkelë tam jakji
15 33|     dzełem stolima, chturen v dovnich czasach minjonich stvorzeł
16 38|   portretë i vëvobjała tvarze dovnich dam i ricerzi na jav, jaż
17 43| jezdesma z rodu stolimóv...~V dovnich czasach z połnocnich stron