Chapter

 1 4 |          chternich vanożenjé bez dachu nad głovą i bez wognja do
 2 8 | Serdecznô rôczba z pod ludzkjigo dachu ~Na łavę prosi pod svój
 3 8 |  szamotoł mu vjater, jak słomę v dachu przez gapë rozczepranim.
 4 8 |           jak chojeczka szczitem dachu. A przezebłi muszoł bëc
 5 17|    człovjek jednak noprzod szukô dachu nad głovą. Jô cë co povjem:
 6 25|       mechu zbjerac na przëkrëcé dachu.~Wob ten czas minęla godzena
 7 25|        sicenę rozłożemana tvojim dachu, tej nom njeprzepadô, chocbe
 8 25|        czas jô rozłożę sicenę na dachu mojim sposobem.~Ze sechich
 9 30|        kominem vëzdrzoł do mje z dachu A na mój lest jô wodpovjedzë
10 31|          lipë zazeralë gorą jego dachu, jak wopjekunë rodu, chturen
11 39|          Jak to dudnji po naszim dachu! Długo won nje strzimô Ale
12 39|    reszce jednak, jak ma ju krom dachu przemokła dó dzesąti njitkji,
13 40|         jednigo i drugjigo kuńca dachu.~Kjej Trąba wodecknął, dogadałasma
14 40|        grzemot i trzosk polącigo dachu:~Rzekł Pan do Pana mego
15 40|       Ale v ti chvjilë kanęła na dachu jedni z grobovich kaplic
16 40|     vëbjił i sę szętoleł jesz po dachu, vrzeszczoł:~— Poj chiże,
17 40|     Njevjidzoł të, że ten tam na dachu, to nen pjekjelni malorz