Chapter

 1 1 |    Remus je njespełna rozumu.~A bivszë takji wudbë, delë jimu poku
 2 5 |   leszczenovą. Jô scesnoł zębë, bivszë vjarë, żem spravjedlivje
 3 14|        të, małim jesz knapskjem bivszë, doł jes sę na Golijata
 4 14|         Bo jak nen knopem mołim bivszë povjodoł ji jako dzevczątku
 5 15|     kołpje, chternem pasturkjem bivszë naszedł pod zomkovjiskjem.~—
 6 20|    dlotegoje tero takji bjedni. Bivszë njim, mjeszkołbem wob zemę
 7 23|       bo Klerik go wobrazeł. Jô bivszë Klerikjem, tak bem spokojno
 8 26|        cę znaję Golijace! Mołim bivszë knopem, jô cë zastąpjił
 9 27|         vëstraszeł, chterna nje bivszë sama, dzis żije v strachu,
10 32|      przed vołtorzem v koscele, bivszë pevni, że ten mol i njezveczajni
11 33|     jich vëkurzema, jak kretóv.~Bivszë na początku ti przigodë
12 34|      pjęknô jak anjoł. Z daleka bivszë wudbë, że ję vjidzima, kjivała
13 38|     wokulorë i bidlę żre pjosk, bivszë wudbë, że to trova. Tak
14 39| kołnjerzu. Tak ma szła za njim, bivszë wudbë, że won pevno z tuteszich
15 42|     bjednim smjertelnim ludzom, bivszë całą vłosnoscą zemji a duszą
16 45|         moje przigodë, dzeckjem bivszë, wodpovjedzołjes na moje
17 45|        tile razi, jak won, małi bivszë jak va, dobeł na Golijace?~