Chapter

 1 9 |    sercu zrobjiło, żem mesloł wumrzec. Ale jô vszeskji sełë vzął
 2 10|   Jidz spac, Remusu, bo i tak wumrzec muszisz.~A tam dalij v lese,
 3 10| trzeba do doktora, bo dejadej wumrzec muszi.~—V Jimję Wojca i
 4 12|       szczescé, kjej jô i tak wumrzec muszę!~— Tak të nje gadej!
 5 12|       moc i zdrovjé. A tak jô wumrzec muszę.~Jesz rosa leżała
 6 14|    vrocel do wojczeznë, be tu wumrzec.~Znovu mje sę przëboczeła
 7 14|     glosem:~— Nje żol mje, że wumrzec muszę. Dzękuję Bogu, że
 8 14|    jego drogą Vjem jô, że won wumrzec muszi, bo Smjerc klepje
 9 19|       norod co żëc nji może a wumrzec nje chce, jistamańtnje jak
10 29|      głovje. Tak dej mje tede wumrzec spokojno i nje rzeczë njick.~
11 35|      to zgaseł pamjęc i kozoł wumrzec pjesnji jich vjelgjich dzejóv?~
12 36|    lechi. Ale nje chcołbem tu wumrzec i bëc pochovani. Bo chtuż
13 40|   jezoro, ale jak wona nji mô wumrzec, kjej anji przed panem,
14 41| zińdzema, tam vjedno człovjek wumrzec muszi.~Tak jô sę zląkł srodze
15 43|    możemë panovac, tam volimë wumrzec.~Ale ve mje zapadło sę vszestko,
16 44|     kjej mój jedini tovarzesz wumrzec muszoł. Ale won machnął