Chapter

 1 4 |    vërastałë, czim bleżij, dvje szeje, zagjęté na sztołt łodëg
 2 9 |  wobjema rękoma wobłapjila moję szeję izaczęła sę trząsc wod płaczu.~
 3 11|   pokozoł. Założ sidło wo tvoję szeję i spuszczë sę na sedzączkę
 4 15|         wobje ręce zarzuceła na szeję, przëcesnęła sę do mje i
 5 19|    czorni chustce podvjązani wo szeję zvjeszała sę na pjersach.
 6 20|   bjedok torfovim błotem jaż po szeję, ale jednak sę mocko ceszeł,
 7 21|      gapë bełë mjałë v roboce a szeję wobvjązaną grebą chustką,
 8 21|      trąba basovô kark, plece i szeję. A won przëtchnął munsztuk
 9 27|    Starô Marcijanna rękoma moją szeję wobjimała i lamańtovała:~—
10 27|        przë tim sciskała mje za szeję i płakała, żebe kam sę zlitovoł.~
11 29|      naszedł, rzuceła mje sę na szeję z vjelgjim płaczem. A jak
12 39|         dach nad głovą, kjej po szeję będzemë sedzała v vodze.~—
13 40| bjednigo człovjeka wuscesnął za szeję, jak brata, a na woddzękovanjé
14 43|      rozparła, żem ję wobjął za szeję i głoszczącë ji złoti vłose
15 43|         żem zblodł, wobjęła mje szeję bjołim reminjem i ze strachem
16 45|    Marta zavjeseła szkaplerz na szeję i z płaczem wostała slode.