Chapter

 1 8 |       mje długji pjesnje, a jô słovo v słovo go rozumjoł. Marta
 2 8 |   długji pjesnje, a jô słovo v słovo go rozumjoł. Marta sę vjedno
 3 8 |     głovë. Bo sprovdzeło sę na słovo, co won mje v nen czas v
 4 13|     rzekła Marta.~— Żebe tvoje słovo, Marto, beło złotim mostem! —
 5 14|       do szable anji do pjora. Słovo moje cuzim ludzom, jak granjé
 6 15|       i nazod, żdająci na moje slovo. V ti chvjilë zaszorzeło
 7 19|     jak ksądz v koscele. Kożdé słovo beło rozumjec, jakbe chto
 8 21|         Zeli mosz do mje jakji słovo, to pudę kavałk z tobą.~—
 9 25|         Bog cë zapłac za dobré słovo! Wod dvuch lôt jô sę ju
10 29|  Zoborskjich. Przëboczivszë so słovo, wonge njevjesce i dzotkom
11 34|       szandara, chturen vjedno słovo provadzeł, rzekł:~— Ten
12 34|    rzeczëże mje, jakji to beło słovo, v pjekle gvesno vëmesloné,
13 38|   głosem movjiła tak, że kożdé słovo, jak kamiń czężkji padło
14 40|    zavroceł do dom, kjejbe nje słovo, chternem doł wumjerającimu
15 41| przeszła, njimem mogł vëdostac słovo, be pochvalic Pana Boga.~—
16 45|        serce. Bo dorosłim moje słovo beło jak granjé vjatru v