Chapter

 1 13|       peszni czepc na głovje, a sin rzeknje do wojca: tatku,
 2 14|    kaminje, po chternich vanożi sin dovnich Veletóv z vëstudzoną
 3 17|       zemja woprzestała rodzëc. Sin i dvje corkji wurodzełë
 4 19|    Czernjik. — Dlotego też vaju sin mô rozum że na litkup nje
 5 20|     zabjerze, vojovoł będze mój sin. A jô mom vjarę, że më przetrzimomë,
 6 23|         młodi KIińkosz z Jomna, sin njeboszczika storigo Klinkosza,
 7 24|    dnjach. Ko chcołbem żëc, jaż sin mój podrosnje i będze mocni
 8 24| człovjek nje vje drogji. Navetk sin mój sę dovje, jak dorosnje,
 9 24|      nje vëżiję. A tam doma mój sin jesz nje vërosł z knopjęcich
10 29|        vszetko, kjej cë povjem: Sin mój nje żije!~Jak te słova
11 29|   jezorem stojec będze, jaż mój sin dorosnje a jô będę mogł
12 29|    smjercą v woczach mój jedini sin, moja chvała i nodzeja.
13 32|       do głovë:~— Chto vje, cze sin jego bełbe z taką poczestnoscą
14 33|            Remus! Jako gburskji sin, com chodzeł za sztudanckjich
15 37|       Vjelgjigo rozumu beł jego sin Mestvjin. Z njim, co provda,
16 43|        mje znac nje będze. Tvój sin będze panem na Zoborach,