Chapter

 1 1 |    jakbe to tak bëc muszało. A njikomu nje przëszło do głovë, jak
 2 5 |   chterna na ti gorze stoji. A njikomu njick nje povjedz. — I tak
 3 11|   żarła wod strzodka. Ale wona njikomu njic nje povjedzała.~A mje
 4 15|     beł mu vjadomi. Ale njigde njikomu wo njim njick nje rzekł,
 5 20|     njego trafjic, bo won jesz njikomu drogji nje povjedzoł. Tero
 6 20|    pevno tam szedł, ale jô bem njikomu nje radzeł jisc slode. Bo
 7 29|      na vjechrzu zemji stoji i njikomu nje zdradzeł tajemnjice
 8 32|  Njemcóv. Jô go wuproszę, żebe njikomu wo ti jomje nje povjedzoł.
 9 32| povjedzoł. A vas proszę, besce njikomu vjęcij wonji nje povjedzelë,
10 33|      dusze wolvorzeł, jak jesz njikomu, pokąd jem żeł na svjece.~
11 33| strzegł jak takji frejkartë! I njikomu go nje pokozoł anji njikomu
12 33|    njikomu go nje pokozoł anji njikomu wo njim nje movjił. Boczë,
13 33|        rzekł ksądz. — Gorzołka njikomu na zdrovjé nje vińdze.~—
14 33|      kretovjiska?~— Dobri duch njikomu njick złego nje zrobji! —
15 35|       v norce postavjoni, żebe njikomu nje przëboczivoł naszich
16 42|    przez bjałkę vłosną, bjedok njikomu krzivdë nje zrobjił a vszeskjim