Chapter

 1 10|        vëbocz, ale jô movję jak meszlę — mjoł sę ji vjęcij vjidzec,
 2 12| strachem, won dopovjedzoł:~— Jô meszlę takji strach, że wurzasnjęcé
 3 12|      mój głupi rozum, jô so tak meszlę: Żeli Pon Bog na strożë
 4 13|        nje doszła. Jô so vjedno meszlę, że dovnji naszi ludze bëlë
 5 13|      coroz zgnjilszi. Jô vjedno meszlę, że kuńc svjata sę zbliżô,
 6 21|   dzivni człovjek nen Czernjik. Meszlę czasem, że v njim jakjis
 7 21|       jesz leczbje nadińdą. Ale meszlę, że żoden z njich vszeskjich
 8 21|     zvani krolem jezora. A kjej meszlę v ti chvjilë wo mojim njeszczescu,
 9 25|        zvjerza dzekjigo. Tak jô meszlę, że kjedem v njego przëtrzimoł
10 36|       naszich stronach korbała. Meszlę, że do naszi panjenkji ten
11 37|         njim bliżij zkamrocita: Meszlę, że mu ten żort vëboczita,
12 39|         nje nadarmo nom grozeł. Meszlę, że mje mô zadané, bo nogji
13 41|         Tim lepji, że nje spją, meszlę. I zaklepoł jem ve dvjerze.
14 42|         ludze wod cebje chcą? — meszlę sobje. Alem v głovę vjęcij
15 42|         parafijanóv wodvjedzëc. Meszlę, Remus, że cë to nje będze
16 42|       człovjek wod cebje chce?— meszlę sobje. Kjej jem na to njick