Chapter

 1 10|       Ale ve virokach Boskjich godzena moja jesz njebeła namjenjonô.~
 2 12|       zazerała. A kjej vëbjije godzena, tej won som nen Strach
 3 14| namjenjoné tego njeminje. Komu godzena vëbjiła, na tego czas!~Jakbe
 4 14|     bjic. Beła to pravje wosmô godzena z vjeczora, a jô liczeł
 5 14|        To je ta njeszczestlevô godzena! — krziknęła Marcijanna
 6 15|     żoravja, kjej vëbjije jego godzena? Jak przëmuszisz worzła,
 7 25|     dachu.~Wob ten czas minęla godzena i vjęcij, a krola jezora
 8 25|      Jakoż też to be mogła bëc godzena?~Tak ma zaczęła rachovac:
 9 25|   svojigo kamrota, wopusceł? Z godzeną, jakżes wode mje wodeszedł,
10 33|       takjich rozmovach minęła godzena jedna i drugô, jaż mje sę
11 34|   Pożdejtale dzecë! I dlo vaju godzena svobodë vëbjije!~Po nabożeństvje
12 35|        wurodą, jakbe przed poł godzeną Pana Jezusa wukrziżovelë.
13 37|     żijeta jeszcze, ale i vaju godzena ju vëbjiła. Va żijeta, choc
14 39|     pitoł:~— Jakuż to może bëc godzena?~— Podług moji wudbë to
15 39| rebokóv. Gvesno to vjęcij njiż godzena wuszła, njimësma za naszimi
16 45|        Sakramańtóv. Nje minęła godzena a Remus nje żeł. Ale ledvje