Chapter

 1 11|  człovjeka provadzi vedle vjele dvjerzi, jaż przińdze do takjich,
 2 11|        do smjercë. Ale svojicli dvjerzi njigde nje naleze.~ ~
 3 12|        tam ju Marcijanna przede dvjerzi żdała. Pevnje wonji bëlë
 4 22|          jak wonji stoją przede dvjerzi seti i grubi jak wopokji.
 5 29|  domovnjikjem jaż do wostatnich dvjerzi. Pokąd je wotmikoł, movjił
 6 36|       jidą knegji, dużé jak poł dvjerzi, i to zaru kopami. Czortovje,
 7 36|          drudzë sę dobjijelë do dvjerzi. A Trąba na momańt woprzestoł
 8 36|         żc gvołtem nje wodemkną dvjerzi, tak wonji po dobrimu:~—
 9 36|   podvorzu, a pokąd jedni sę do dvjerzi dobjijelë, drudzë valilë
10 36|       zavołoł na tich, co sę do dvjerzi dobjijelë:~—Dejta poku!
11 36|       dom radę! Na to wonji wod dvjerzi wodstąpjilë, a Trąba vjidzącë,
12 40|  koscele retovac! Cesnęlë sę do dvjerzi, ale te dzivnim sposobem
13 41|     Trąba przede mną skoczeł do dvjerzi i klepoł, Kjej sę jimu njicht
14 41|    vjelgjigo komina do drugjich dvjerzi, przez chterne skałami szkleł
15 41|     rąganjô?~ Szedl jem tede do dvjerzi, ale njimem vëszedł, uwobroceł
16 42| Rzekłszë to, zabjeroł jem sę do dvjerzi i povjedzoł:~— A tero z