Chapter

 1 2 |      Remusovigo. Jak won posoł dobetk i jak sę dovjedzoł wo Straszku,
 2 2 | Pustkach. Tam mje kozelë pasac dobetk. A jô posoł go z pomocą
 3 2 |        wo njim, kjej jem posoł dobetk pod lasem. Ale tam — pod
 4 4 |          Zebes wob dzeń społ i dobetk v szkodę pusceł!  ~A Mjichoł
 5 4 |    brac na woczë, navroceł jem dobetk v stronę jarzębjinë. ~Tam
 6 4 |    przigodę, bo przëboczeł mje dobetk mój za lasem. Vzął jem tede
 7 5 |        do wucha chtos godô, że dobetk będze v szkodze.~Tak ma
 8 6 |        a jô wob ten czas posoł dobetk i rosł.~— Bez bjicô człovjek
 9 6 |       sedzi...~Bo kjej ludzi i dobetk zema spędzała do stanji
10 13|       naszła i znekała ludzi i dobetk do checzi i do woborë. Tej
11 13|         Ale wob vjeczorë, kjej dobetk dzegvjił svój wobrok v stanji,
12 13|     ludze sę tacilë po lasach, dobetk na łaskę Boską wostavjivszë.~—
13 13|    słuńce svjeci, to zaraza na dobetk spadnje. Nje zabędę tego
14 15|    mjeszkac v dolinë, chdze sę dobetk pase? Za vami na pustkovju,
15 20|   bjałka z corką i senem. Jich dobetk jedna krova i jedna szkapa
16 45|        jak dvu knopjikóv gnało dobetk na pastvjisko. Podeszlë