Chapter

 1 5 |       dravuj! Bo mje do wucha chtos godô, że dobetk będze v
 2 7 |       trzeci do mje zazeralë, chtos vsunął z gorë cecevjé do
 3 14|     ludze chodzilë, jakbe jim chtos kozoł deptac po cechu a
 4 14|        czuł jô, że za stodołą chtos kosę klepje.~— Cuż na svjece?—
 5 18|    flekji drzeva sę bjelą. Tu chtos młinë napravjoł, tego będzë
 6 23|      wopitivoł za tobą. Muszi chtos vjelgą pomstę mjec na cebje.
 7 25|      jakbeztąd mogt vëstąpjic chtos, cobe mje doł wodpovjedz
 8 26|    Tero jim je markotno, żeli chtos spominô wo ti korunje, bo
 9 28| zranjił.~Ale że tam za murami chtos wo mje pamjętoł, wo timem
10 33|       njeszczescé. Zapoleł go chtos ze Zobór, żebe dac vjédzą,
11 40|    roz vjidzę, brace, — rzekł chtos slode mje. Kjej jem sę ze
12 40|     tam v tim koscele verazno chtos spjevoł! Tak mje to ruszeło,
13 40| dzivnim sposobem bełë zamkłi. Chtos przëstavjił drabinę do wokna
14 40|       nim stareszkom vëszukoł chtos mocni drąg. Kjile rąk go
15 41|       czornim dimem, jakbe go chtos duseł. Ale Czernjik sepnął
16 44|     jem, jak z nocë vëskoczeł chtos naksztolt nigo malarza ze