Chapter

 1 4 |      tej vëbjegł na przodk.~Tak żesma wobaji dobjeglë kuńca lasu.
 2 14|         Jozef krev nama młodim, żesma vëdobeła strzelbë i mjecze
 3 17|      Drugjim tak samo beło, tak żesma vëszła nje pochvalivszë
 4 19|      chvała i Nosvjętszi Matce, żesma ztąd duszę zdrovo vëdobeła!~
 5 20|       Vjater rosł wob czas, jak żesma vandrovała dalij jaż dął
 6 24| mietelokjem, kjejbes povjedzoł, żesma tovarzeła. Ko wona vjedno
 7 25|        stolimóv — rodu. Dobrze, żesma tu naszła, bo chdze takji
 8 25|            Cużem cë movjił, jak żesma sę na drodze za Lipnem pjerszi
 9 32|      gosci. Ksądz będze mesloł, żesma sę tu chdze pod zemją zapadła,
10 33|    przëvekł do moji godkji tak, żesma mogła rozmavjac svobodno.
11 33|     wonji naju pjilują! Szkoda, żesma sę nje wopatrzeła lepji
12 38|    gromadë, żebe vjedzoł svjat, żesma beła, kjej tu naju nje będze.~
13 41|     podnjesła sę takô kurzatva, żesma svjata nje vjidzała. V takji
14 43|       tak chiże pobjegac njebo, żesma woboje sę dzevovała, jak
15 43|   mruczącë jakbe ze spokojnoscë żesma so dała radę. Za kjile pocerzi