Chapter

 1 3 |      mjedzą, kjej jego Anjoł Stroż mu pokozoł polcem wone trzë
 2 3 |      tej mje rzekł mój Anjoł Stroż:~— A kjejbe krovë v szkodę
 3 8 |  człovjek, to njech go Anjoł Stroż rękoma strzimje, żebe nje
 4 9 |   nje vjem, cze to mój Anjoł Stroż mje tam naprovadzeł, cze
 5 10|       A kjejbe tak mój Anjoł Stroż zastąpjił ji drogę i rzekł:~—
 6 21|   tich pudeł vjęcij, a Anjoł Stroż nje podnjese rękji, kjej
 7 22|  womonë sę rozbjegną i Anjoł Stroż pokoże cë zeloné kępë, po
 8 23|     szedł v cemną noc.~Anjoł Stroż nakreł slepje szandarom,
 9 25|     bjedną moję głovę. Anjoł Stroż mój gvesno sę wob ten czas
10 26|  kozelë mje podpjisac. Potim stroż sądovi mje zos wodprovadzeł.~
11 29|     nodzeji, że ten vjidzałi stroż na progu bezpjeku moji dusze
12 29|    pokolenji, zvjastun mój i stroż tonął v szerokjim gnjozdze
13 39| Rebocë! — rzekł Trąba. Anjoł Stroż jich sprovadzeł.~Ale wonji
14 42|    nad ranem. Na drodze stoł stroż nocni, chturen vëgvjizdivoł
15 43|   beł na jezoro. Pevńo Anjoł Stroż, litującë sę v sercu, nom